ดวงตาอิเล็กทรอนิกส์ของหุ่นยนต์ยามกวาดมองคนทั้งห้าตรงหน้า
สัญญาณชีพโดยพื้นฐานอยู่ในเกณฑ์ปกติ อัตราการเต้นของหัวใจสูงกว่าปกติ แต่ยังอยู่ในช่วงที่สมเหตุสมผลของปฏิกิริยาตอบสนองต่อความเครียด
ความดันโลหิตและอุณหภูมิร่างกายไม่พบความผิดปกติชัดเจน มีเพียงคลื่นสมองที่ดูเหมือนจะแปรปรวนผิดปกติเล็กน้อย
หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลิงอวี้ไม่ได้สั่งให้ยามยุติท่าต่อสู้ แต่หันปากกระบอกปืนไปยังกลุ่มคนที่กำลังอลหม่านตรงหน้าโดยตรง
จากนั้นคำสั่งใหม่ก็ดังขึ้นจากลำโพงของหุ่นยนต์ยาม:
【ทุกคนวางอาวุธ ยกมือทั้งสองข้างไว้หน้าอก ยืนห่างกันสองเมตร ห้ามเดินไปไหนตามใจ】
คนห้าคนที่อยู่ด้านหน้าสุดชะงักไปเล็กน้อย ก่อนชายหนุ่มที่เป็นคนแรกซึ่งเอ่ยถามหุ่นยนต์ยามจะได้สติอย่างรวดเร็ว เขาวางไม้เท้าเดินป่าลงทันทีแล้วยกมือขึ้น
คนอื่น ๆ ทำตามติด ๆ ส่วนผู้คนที่วิ่งหนีอย่างโกลาหลอยู่ด้านหลัง พอเห็นปากกระบอกปืนของหุ่นยนต์ยามก็สงบลงอย่างรวดเร็วเช่นกัน
ในสถานการณ์เช่นนี้ หุ่นยนต์ยามที่มีรูปร่างคล้ายเอเลียนกลับทำให้ผู้คนใจเย็นลงได้มากกว่า
ไม่นาน หุ่นยนต์ยามกว่า 8,000 เครื่องก็พังทะลุกำแพงเนื้อและเลือดที่ล้อมรอบเมืองเข้ามาจากทุกทิศทาง เหยียบย่างเข้าสู่เมืองที่ถูกเนื้อและเลือดปิดล้อมจนมิด
สถานการณ์วุ่นวายภายในเมืองซีชวนได้รับการจัดระเบียบอย่างรวดเร็ว หลิงอวี้ควบคุมหน่วยหุ่นยนต์ยามให้กระจายกำลังเข้ายึดทางแยก ลานกว้าง โรงพยาบาล และอาคารขนาดใหญ่เป็นกลุ่ม ๆ
จากนั้นจึงใช้สัญญาณเสียงและแสงอย่างอดทนเพื่อทำให้ผู้คนสงบลง ก่อนนำผู้รอดชีวิตที่กระจัดกระจายกันหนีไปยังจุดรวมพลชั่วคราว 36 แห่ง
【ที่นี่คือจ้วงเซิง ปัญญาประดิษฐ์แห่งฐานหลบภัยรุ่งอรุณ ในนามของระบบบัญชาการฟื้นฟูหลังภัยพิบัติอย่างเป็นทางการ ข้าขอเข้าควบคุมเมืองซีชวนอย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้
ผู้รอดชีวิตทุกคน โปรดหยุดการกระทำโดยไม่ไตร่ตรองทั้งหมดทันที และรวมตัวกันอย่างเป็นระเบียบตามคำสั่งของข้า!】
เสียงประกาศนี้ถูกกระจายพร้อมกันผ่านลำโพงของหุ่นยนต์ทุกเครื่อง ดังก้องไปตามถนน อาคาร และทุกซอกทุกมุมของเขตเมืองชั้นในซีชวน จัดระเบียบผู้รอดชีวิตที่กำลังแตกตื่นขึ้นมาใหม่