เย่ฉู่และฉินรุ่ย คู่รักที่มาจากทางเหนือ ข้อมูลที่พวกเขานำมาด้วยนั้นมากมายเกินกว่าที่หลิงอวี้คาดไว้มาก
รัตติกาลนิรันดร์ทางเหนือ ปีศาจปริศนาที่ตอบสนองคำอธิษฐาน หญิงสาวที่ฟื้นคืนจากสภาพซอมบี้—ข้อมูลทุกชิ้นบอกเขาว่า สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นบนแผ่นดินใหญ่นี้ ไม่ใช่แค่คำว่า "ซอมบี้ระบาด" สี่คำจะสรุปได้
สิ่งนี้ทำให้เขาเกิดความอยากรู้อยากเห็นอย่างแรงกล้าต่อทางเหนือ แต่เขาก็รู้ดีว่า ยังไม่ใช่เวลาที่จะบุ่มบ่าม
ข้าวต้องกินทีละคำ ถนนต้องเดินทีละก้าว
แม้จะอาศัยมรดกทางทหารจากภูมิภาคโดยรอบ ทำให้ที่หลบภัยแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาอันสั้น แต่มันก็ยังห่างไกลจากระดับที่สามารถอหังการได้ตามอำเภอใจ
เพราะว่า พวกสัตว์ประหลาดก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน รายงานจากทีมปฏิบัติการภาคสนาม และผลการลาดตระเวนของโดรนของหลิงอวี้เอง ต่างชี้ให้เห็นความจริงเดียวกัน—สิ่งกลายพันธุ์ระดับสองมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
สัตว์ประหลาดเหล่านี้ก็กำลังอัปเกรดอย่างรวดเร็ว การขยายอาณาเขตออกไปก็ต้องระวังเรื่องก้าวเท้า ต้องมั่นคงและค่อยเป็นค่อยไป โดยเฉพาะเวลาที่มีหมอกลง
"รายงาน! ทีมปฏิบัติการชุดที่หนึ่งถึงพิกัดที่กำหนดในอำเภอหลินผิงแล้ว ตรวจพบว่าที่ระยะสามสิบกิโลเมตรจากอำเภอหลินผิงไปทางเมืองฉางโจว เกิดหมอกหนาแน่นเป็นบริเวณกว้าง ค่าเครื่องกั้นสัญญาณเพิ่มขึ้นถึงระดับสอง-สิบสอง ยืนยันว่ามีสิ่งกลายพันธุ์ระดับสูงอยู่"
ในขณะที่หลิงอวี้กำลังครุ่นคิดถึงปัญหาเหล่านี้ เสียงทุ้มมั่นคงของจางอู่ก็ดังมาจากช่องสื่อสาร
[รับทราบ!] เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของหลิงอวี้ดังขึ้นแทบจะทันที [เหล่าจาง โดรนผึ้งทหารเพิ่งสำรวจสถานการณ์ในหมอกเสร็จ นายเดาสิว่าเจอใคร? เจอคนคุ้นเคย]
จางอู่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามอย่างไม่แน่ใจนัก: "ชนชั้นสูงโบราณ หรือผู้แสวงบุญ?"
[ฝูงผู้แสวงบุญ]
พร้อมกับที่เสียงนั้นจบลง ภาพวิดีโอสดจากโดรนความสูงถูกส่งไปยังแท็บเล็ตยุทธวิธีตรงหน้าจางอู่
ใจกลางหมอกหนืด ฉากที่คล้ายคลึงกับสิ่งที่หลินเยวี่ยเคยเผชิญอย่างยิ่ง กำลังเกิดขึ้น
ผู้แสวงบุญสิบแปดตน ร่างกายสีขาวกะดูก รูปร่างเพรียวบาง ด้านหลังมีปีกที่หุบไว้ ราวกับเทพปกรณัมที่ล้อมรอบร่างอันใหญ่โตตนหนึ่ง