หลิงอวี้จ้องเจ้าสัตว์ปีกขาวตัวนั้นมาหลายวันแล้ว
พูดให้ถูกคือ ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่มันโจมตีกองคาราวานที่เขตอุตสาหกรรม หลิงอวี้ก็จำเรื่องนี้ไว้ในใจตลอด
ไม่ใช่ว่าเขาขี้น้อยใจ แต่การมีอยู่ของเจ้าสิ่งนี้เปรียบเสมือนระเบิดเวลาสำหรับที่หลบภัยจริง ๆ
เขตอุตสาหกรรมห่างจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เป็นเส้นตรงไม่ถึง 15 กิโลเมตร ระยะทางขนาดนี้สำหรับสิ่งกลายพันธุ์ระดับสองที่มีความสามารถบินได้ด้วยความเร็วสูง เทียบได้กับบ้านติดกันเลยทีเดียว
การปล่อยให้สิ่งมีชีวิตอันตรายแบบนี้อยู่รอดในระยะยาว ย่อมไม่สอดคล้องกับแนวคิดที่เขาต้องการสร้างที่หลบภัยที่ปลอดภัยและน่าเชื่อถือ
แล้วใครจะรู้ว่ามันจะวิวัฒนาการต่อไปอีกหรือไม่? ก่อนหน้านี้เจ้าตัว "เทวทูต" ตัวนั้นยังดีที่มุ่งหน้าไปทางเหนือและออกจากหนิงเฟิงไปแล้ว
แต่ถ้าเกิดสิ่งมีชีวิตระดับนั้นขึ้นมาใหม่ในระยะใกล้กับโรงไฟฟ้าขนาดนี้ล่ะก็ พวกเขาจะอยู่กันยังไง?
ยิ่งไปกว่านั้น เขตอุตสาหกรรมแห่งนั้นเองก็เป็น "ขุมทรัพย์" อย่างแท้จริง เครื่องจักรกลความแม่นยำสูง วัตถุดิบอุตสาหกรรม และสต็อกสินค้าสำเร็จรูปจำนวนมาก ล้วนเป็นชุดทรัพยากรสำคัญสำหรับการพัฒนาในอนาคตของที่หลบภัย
ต้องรู้ว่าตอนนี้ในฐานใต้ดิน A302 "เครื่องมือซ่อมแซมอเนกประสงค์แบบใช้ครั้งเดียว" กองรวมกันเป็นภูเขาแล้ว ซึ่งล้วนได้มาจากการ "ฟาร์มมอนสเตอร์" ในช่วงเวลานี้ทั้งสิ้น
ตราบใดที่ซอมบี้ยังไม่ถูกฆ่าหมด วงจรที่ซากศพเย็นเฉียบกลายเป็นค่าความทนทานอันอบอุ่นของเครื่องจักรก็ยังเดินต่อไปได้เรื่อย ๆ ดังนั้นหลิงอวี้จึงไม่กังวลเรื่องความเสียหายของอุปกรณ์เหล่านั้นแม้แต่น้อย
ดังนั้น เมื่อเจ้าสัตว์ปีกขาวตัวนั้นปรากฏตัวอีกครั้งในมุมมองของหุ่นยนต์ยามที่กำลังลาดตระเวนค้นหา ความตื่นเต้นในใจของหลิงอวี้แทบจะบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้
ไม่มีความลังเล เขาโยกย้ายความสนใจส่วนใหญ่มาที่เขตโรงงานฝั่งนี้ทันที จุดที่เจ้าสัตว์ประหลาดปรากฏตัวในครั้งนี้คือโรงงานแห่งหนึ่งทางฝั่งตะวันตกของเขตอุตสาหกรรม
ในภาพกลางคืน เงาร่างนั้นเลื่อนลอดช่องแสงบนหลังคาโรงงานเข้ามาอย่างไร้เสียง
แขนขาที่เรียวยาวหุบเข้าหากัน ปีกคู่หลังแนบชิดลำตัว ท่วงท่าโดยรวมเหมือนนกล่าเหยื่อที่เก็บปีก