"ปัญหาอยู่ตรงไหน?" น้ำเสียงของเสินเอี๋ยนเร่งรีบ เสียงอึกทึกในห้องอาหารถูกเธอทิ้งไว้เบื้องหลังจนหมดสิ้น
ระบบหล่อเย็นมีปัญหา?
สำหรับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แห่งหนึ่ง ประโยคนี้แทบจะเทียบเท่ากับวันสิ้นโลกเลยทีเดียว
[ตะแกรงหมุน กรองน้ำหล่อเย็น มีสิ่งไม่ทราบชนิดอุดตันเป็นบริเวณกว้าง]
หลิงอวี้ตอบพลางส่งข้อมูลเรียลไทม์ของระบบหล่อเย็นไปยังบัตรประจำตัวของเสินเอี๋ยน
ปากดูดน้ำตั้งอยู่ปลายน้ำของแควย่อยหยวนเจียง น้ำหล่อเย็นถูกสูบเข้ามาที่โรงไฟฟ้าตรงนั้น ผ่านการกรองเป็นชั้นๆ เข้าสู่วงจรหมุนเวียนที่สาม
ระบบนี้เปิดดำเนินการมานานกว่าสิบปีนับตั้งแต่โรงไฟฟ้าสร้างเสร็จ ไม่เคยมีปัญหาแบบนี้มาก่อน จนกระทั่งเมื่อครู่นี้
"แล้วจะทำยังไง?" เสินเอี๋ยนเบิกตากว้าง หัวใจแทบกระเด็นออกจากลำคอ "ต้องหาคนไปขุดลอกไหม? หรือว่า—"
[ไม่ต้องห่วง ฉันเปิดเครื่องขุดลอกและหุ่นยนต์ทำความสะอาดใต้น้ำอัจฉริยะไปแล้ว สารอุดตันส่วนใหญ่ถูกย่อยสลายและสูบขึ้นไปยังถังเก็บแยกบนฝั่งแล้ว]
น้ำเสียงของหลิงอวี้คงที่ [ร่างกายของฉันถือว่าเป็นผลึกของโครงการวิศวกรรมขนาดยักษ์ ไม่ได้ เชื่อใจฉันหน่อยสิ?]
"ก็ดีสิ เมื่อกี้แกเกือบทำฉันตกใจตาย"
เมื่อได้ยินว่าวิกฤตถูกควบคุมไว้แล้ว ความตึงเครียดของเสินเอี๋ยนพลันผ่อนคลายลง เธอยกมือตบหน้าอกเบาๆ สองที
จากนั้น เธอพิงกำแพง สูดหายใจลึก สมองอันว่องไวของเธอก็ประมวลผลได้ทันที
"ดังนั้น ปัญหาไม่ได้อยู่ที่การอุดตัน แต่อยู่ที่สารอุดตันพวกนั้น?"
[ถูกต้อง ปั๊มลูกเบี้ยวสูบมันขึ้นมาแล้ว อยู่ในถังเก็บในอาคารสถานีสูบน้ำ]เสียงของหลิงอวี้ทุ้มลง
[กล้องวงจรปิดจับภาพบางอย่างที่ไม่ค่อยดีนัก ฉันคิดว่าพวกเธอควรไปดู ควรพาซูวานไปด้วย]
ดวงตาของเสินเอี๋ยนหรี่ลง: "หมายความว่า... สิ่งมีชีวิต?"
[ประมาณนั้น...]
...
งานฉลองชัยยังคงดำเนินต่อไป แต่มีหลายคนแอบลุกออกไปแล้ว
เสินเอี๋ยน ซูวาน จางอู่ เฉินมั่ว สี่คน บวกกับหุ่นยนต์ยามเพิ่งอัปเกรดเสร็จหนึ่งตัว เดินอย่างรวดเร็วผ่านเขตโรงงานท่ามกลางความมืด มุ่งตรงไปยังสถานีสูบน้ำริมแม่น้ำ
สายลมกลางคืนหอบเอาความชื้นจากหยวนเจียงมาด้วย กลิ่นคาวจางๆ ลอยตามมา