แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดข้ามเส้นขอบฟ้าที่พังทลายของเมืองหยวนเจียง จากท้องฟ้าสีฟ้าอ่อนลงมาเคลือบป่าคอนกรีตเหล็กที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังด้วยสีทองจาง ๆ
โดรน “มีดยาวฟ้า” สามลำบินเฉียดเหนือเมืองเป็นรูปขบวนสามเหลี่ยมตามมาตรฐาน เรดาร์ค้นหาที่ติดอยู่ใต้ท้องเครื่องกวาดผ่านอาคารเงียบงันทีละหลัง
แต่กลับไม่พบแม้แต่ซอมบี้สักตัว นอกจากเขตเล่อเทียนกับเขตซินโจวแล้ว เมืองหยวนเจียงก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นแล้ว
ภายในที่หลบภัยอรุณรุ่ง กำแพงป้องกันซึ่งครั้งหนึ่งเคยก้องไปด้วยเสียงสัญญาณเตือนภัยและปืนใหญ่ บัดนี้เงียบสงบมาหลายวันแล้ว—ไม่มีซอมบี้ตัวใหม่เข้าใกล้กำแพงมานานมาก
หลังจากจางอู่กับพวกนำอุปกรณ์การผลิตทางการทหารจากเมืองหลินหวูกลับมาและซ่อมแซมจนใช้งานได้ การสร้างโรงงานอุตสาหกรรมทางการทหารก็ใกล้จะแล้วเสร็จเต็มที
บนถนนจากภูเขาเหล็กมายังเมืองหยวนเจียง แร่จำนวนมหาศาลถูกขนส่งเข้าไปยังศูนย์ถลุงของที่หลบภัยอย่างต่อเนื่อง รถบรรทุกแล้วรถบรรทุกเล่า ก่อนถูกหลอมเป็นแท่งโลหะบริสุทธิ์สูง แล้วส่งต่อไปยังโรงงานแปรรูปขั้นถัดไป
บนพื้นดิน โดรนเพิ่มจำนวน “ผึ้งงาน” ซึ่งแต่เดิมมีเพียงประปราย บัดนี้กลายเป็นกระแสโลหะที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
พวกมันทำหน้าที่เป็นพนักงานเก็บกวาดที่มีประสิทธิภาพสูงสุด กลืนกินวัสดุมีค่าทุกอย่างในซากเมือง แล้วเพิ่มจำนวนพวกเดียวกันขึ้นภายในเครื่องแม่ “รังผึ้ง” ของแต่ละตัว
ในเขตที่ที่หลบภัยควบคุมอยู่จริง ๆ ตอนนี้มีเครื่องแม่รังผึ้งสี่เครื่อง ตั้งอยู่ที่เมืองลี่ซาน เหมืองภูเขาเหล็ก เขตอันหลานของเมืองหยวนเจียง และเขตฮุ่ยหนิง คอยผลิตฝูงโดรนจำนวนมหาศาลตลอดทั้งวันทั้งคืน
ใต้ดินของเมือง หวังไห่กับคณะสำรวจร่วมมือกับสมาชิกหน่วยปฏิบัติการ กวาดล้างผู้ติดเชื้อที่หลงเหลืออยู่ในเครือข่ายคมนาคมและสิ่งอำนวยความสะดวกใต้ดินของเมืองหยวนเจียงจนหมดสิ้น
ตอนนี้ นอกจากเขตเล่อเทียนที่สถานการณ์ซับซ้อนแล้ว เครือข่ายคมนาคมใต้ดินทั่วทั้งเมืองหยวนเจียงก็กลับมาเชื่อมต่อกันได้อีกครั้ง
ทุกอย่างกำลังมุ่งไปในทิศทางที่ดี
……
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ด้านตะวันออกของที่พักอาศัยเขตซี