หลินอู้มองส่งเขาจากไป ก่อนปิดประตูให้เรียบร้อยแล้วเดินสำรวจบ้านใหม่หนึ่งรอบ บ้านกว้างขวางสว่างไสว นอกหน้าต่างยังมองเห็นสวนกลางหมู่บ้านได้ด้วย
นางเอนกายพิงโซฟา กอดหมอนอิง งอสองขาขึ้นมา
ระบบเอ่ยขึ้นในหัวนางด้วยน้ำเสียงเย็นชา 【คนคนนี้ไม่คิดจะปิดบังเลยแม้แต่น้อย】
หลินอู้อึ้งไป “เกิดอะไรขึ้นหรือ? ข้าคิดว่าเขาเป็นคนดีนะ”
ระบบ “……” ช่างเถอะ เจ้าตัวน้อยของมันยังไม่มีความระแวดระวังคนอื่นเลยสักนิด
จู่ ๆ โทรศัพท์ของหลินอู้ก็สั่นขึ้นมา
นางหยิบขึ้นมาดู เป็นข้อความจากหมายเลขที่ไม่คุ้นเคย
“สวัสดี หลินอู้ พวกเราคือฝ่ายประชาสัมพันธ์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยเอ มหาวิทยาลัยจะจัดงานเสวนาศิษย์เก่าดีเด่นกลับสู่รั้วมหาวิทยาลัยในอีกสองวัน ขอเรียนเชิญท่านเข้าร่วมงานในฐานะตัวแทนบัณฑิตดีเด่น กำหนดการโดยละเอียดส่งไปยังอีเมลของท่านแล้ว หวังว่าจะได้ต้อนรับท่าน”
หลินอู้จ้องข้อความแล้วกะพริบตา “ระบบ ข้าก็นับเป็นศิษย์เก่าดีเด่นด้วยหรือ?”
ระบบ 【นับ】
หลินอู้ส่งเสียงอ้อ ก่อนถามต่อ “เจ้าคิดว่าข้าควรไปหรือไม่?”
ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังคำนวณอะไรบางอย่าง 【ข้าจำลองข้อมูลมาหลายชุดแล้ว ผลแสดงว่าการเข้าร่วมกิจกรรมนี้เป็นประโยชน์ต่อการทำภารกิจของเจ้า】
หลินอู้พยักหน้า “ได้ เช่นนั้นข้าจะไป”
นางเปิดอีเมล อ่านกำหนดการคร่าว ๆ แล้วตอบกลับไปว่าได้ จากนั้นก็โยนโทรศัพท์ไว้ข้าง ๆ ก่อนทิ้งตัวลงบนโซฟาอีกครั้ง
แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ลงมา กระทบน่องและหลังเท้าที่เปลือยเปล่าของนางจนขาวราวกับโปร่งแสง
ตอนเที่ยง กู้หวยโจวมารับนางตรงเวลา