ถวนถวนกับหยวนหยวนผ่านการฝึกจากลู่หวยเฉินมาแล้ว กู้หย่วนคิดไม่ผิด เพื่อไม่ให้เขาเข้าใกล้และก่อกวนซ่งชิงเหอ ลู่หวยเฉินจึงฝึกถวนถวนกับหยวนหยวนอย่างจริงจัง
ถึงขั้นพาถวนถวนกับหยวนหยวนไปทำความคุ้นเคยกับคนแถวนั้นด้วย จะได้ไม่กัดผิดคน ถ้าเป็นคนที่ใช่ก็ต้องกัดให้หนัก!
เพราะฉะนั้น ตอนกู้หย่วนหิ้วกระดูกชิ้นโตจากโรงอาหารมาถึงหน้าทางเข้าเขตบ้านพักครอบครัวทหาร เจ้าหมาสองตัวอย่างถวนถวนกับหยวนหยวนก็นั่งรออยู่ตรงนั้นแล้ว ราวกับเจ้าหมาผู้น่ารักที่กำลังเฝ้ารอคนในบ้านกลับมาอย่างใจจดใจจ่อ
ทันทีที่เห็นกู้หย่วน ถวนถวนกับหยวนหยวนก็ลุกขึ้นพร้อมกัน หางแกว่งไปมา ลิ้นแลบออกมา ราวกับกำลังยิ้ม ดูออกเลยว่าดีใจมาก
เดินมาหาถึงที่เองแล้วนะ
เจ้าตัวกลมสองตัวหน้าตาน่ารักมาก แค่นั่งเฉย ๆ ก็ชวนให้คนเอ็นดูแล้ว ขนสีขาวนุ่มฟูไร้ที่ติ เห็นแล้วก็อยากเอื้อมมือไปลูบสักสองที
แต่พอกู้หย่วนเห็นเข้า กลับรู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล เมื่อวานโดนเจ้าหมาสองตัวนี้กัดยังเจ็บไม่หาย แล้ววันนี้มานั่งรออยู่ตรงนี้หมายความว่ายังไง?
หรือว่าตั้งใจมารอเขาโดยเฉพาะ...
「โฮ่ง ๆ ๆ!」
「โฮ่ง ๆ ๆ!」
ถวนถวนกับหยวนหยวนแยกเขี้ยวใส่กู้หย่วน
กู้หย่วนมองซ้ายมองขวา พอแน่ใจว่าตอนนี้ไม่มีคนเดินผ่านไปมา เขาก็หิ้วถุงในมือเข้าไปหาเจ้าหมาสองตัว
ระหว่างเดินเข้าไปก็พูดไปด้วยว่า「เด็กดี เด็กดี ฉันเอาของอร่อยมาฝากพวกแก อยากกินไหม?」
เพื่อเอาชนะเจ้าหมาสองตัวนี้ให้ได้ เขาตั้งใจซื้อกระดูกติดเนื้อมาเสียหลายชั่ง ไม่เชื่อหรอกว่าไอ้เดรัจฉานสองตัวนี้จะต้านทานเขาไหว!