ลู่หวยเฉินนั่งหลังตรงอย่างสง่างาม แผ่นหลังเหยียดตรงไม่ไหวติง เขาพูดว่า “รู้สึกเย็น ๆ เหมือนมีกระแสเย็นสบายหมุนวนอยู่ในหัว นอกจากนั้นก็ไม่รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ”
เลือดสดค่อย ๆ ซึมออกมาจากโคนเข็มเงินทีละหยด ไม่ใช่ว่าเข็มเงินทุกเล่มจะมีเลือดติด มีเพียงสองสามเล่มเท่านั้นที่เปื้อนเลือด เลือดที่ถูกขับออกมานี้คือเลือดคั่ง
หากไม่ถูกขจัดออก ก็จะคั่งสะสมอยู่บริเวณท้ายทอย ส่วนจะส่งผลอย่างไรนั้นยังไม่อาจรู้ได้ในตอนนี้
“เย็น ๆ งั้นเหรอ?” ผู้อาวุโสฉีไม่เข้าใจเลยสักนิด เมื่อมีเลือดไหลออกมา อย่างไรก็น่าจะรู้สึกเจ็บหรือไม่สบายตัวบ้างสิ
แต่คุณลู่กลับบอกว่าเย็น ๆ นี่มันเป็นความรู้สึกแบบไหนกัน?
ที่จริงความรู้สึกเย็น ๆ นั่นก็คือพลังวิญญาณ ซึ่งถูกส่งเข้าไปผ่านเข็มเงิน
ผู้อาวุโสฉีหันไปมองซ่งชิงเหอ ท่าทางกระตือรือร้นอยากลองเต็มที “เสี่ยวซ่ง คราวหน้าตอนเธอฝังเข็ม ให้ฉันลองได้ไหม?”
เขาคิดว่าตัวเองน่าจะควบคุมเข็มเงินที่ยาวขนาดนี้ได้อย่างไม่มีปัญหา
ซ่งชิงเหอปฏิเสธทันที “ไม่ได้ค่ะ อันตรายอยู่เหมือนกัน”
ที่สำคัญคือคนฝังเข็มไม่มีพลังวิญญาณ แบบนี้เกิดเหตุไม่คาดฝันได้ง่ายมาก อีกทั้งยังมีโอกาสสูงที่จะไม่ได้ผลอย่างที่ต้องการ ตอนนี้ทุกครั้งที่เธอฝังเข็ม เธอแทบจะต้องใช้พลังวิญญาณจากพื้นที่มิติ
“เสี่ยวซ่ง ฉันรักษาคนมาหลายปีแล้ว ฉันว่าฉันทำได้แน่ คราวหน้าให้ฉันลองเถอะนะ...” ผู้อาวุโสฉีถูมือไปมา อยากลองจนแทบอดใจไม่ไหว
แต่เขาไม่กล้าลองเอง วิธีฝังเข็มแบบนี้ต้องมีเสี่ยวซ่งคอยชี้แนะอยู่ข้าง ๆ ถึงจะได้ เขาเป็นหมอมาหลายสิบปี ย่อมเข้าใจเหตุผลในเรื่องนี้ดี