กู่เป็นสิ่งที่ฟังดูลึกลับพิสดาร ทั้งยังห่างไกลจากความเป็นจริง
ก่อนทะลุมิติมา ซ่งชิงเหอเคยไถเจอคลิปเกี่ยวกับวิชากู่ มีแมลงหลากหลายชนิด ตอนทำยังต้องร่ายคาถา แถมยังต้องเลือกเวลาให้ตรงเป๊ะ คนที่ไม่รู้คงนึกว่าเป็นวิชาอาคมชั่วร้ายอะไรสักอย่าง
เธอดูแล้วก็อดทึ่งไม่ได้ แต่ไม่ได้เชื่อว่าเรื่องพวกนี้มีจริงโดยจิตใต้สำนึกคิดว่าเป็นแค่ตำนานประหลาด เอาไว้ดูแก้สงสัยก็พอ
คืนแรกที่มาถึงเกสต์เฮาส์ เธอเห็นงูพิษกับแมลงมีพิษ และหลังจากนั้นหวยเฉินก็เล่าให้ฟังว่ามีงูพิษกับแมลงมีพิษเกาะอยู่บนศพ ตอนนั้นเธอเดาว่ายามาโมโตะคงใช้สิ่งคล้ายวิชากู่ จึงกลับเข้าไปค้นตำราแพทย์ในพื้นที่มิติ แล้วก็เจอตำราเกี่ยวกับกู่วิเศษเข้าจริง ๆ
แต่ตำราแพทย์ในพื้นที่มิติต่างจากที่เธอคิดไว้มาก วิธีทำเป็นเรื่องปกติ ไม่มีข้อกำหนดว่าต้องเริ่มลงมือหลังเที่ยงคืน และยิ่งไม่ต้องผสมเลือดมนุษย์หรือเนื้อเยื่อร่างกายมาใช้เป็นตัวนำยา
ซ่งชิงเหอยืนอยู่ข้างเตาหลอมยา เตาหลอมสีม่วงทองเปล่งพลังวิญญาณระยิบระยับ ดูราวกับมีฟิลเตอร์ติดตัว แค่มองก็เหมือนเตาสำหรับหลอมยาเซียน
แค่ซ่งชิงเหอสวมเสื้อคลุมยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ดูราวกับนางฟ้าแล้ว
เธอสูดหายใจลึก ก่อนเปิดฝาเตาหลอมยา ภายในไม่มีกลิ่นแปลก ๆ ลอยออกมา เตาหลอมใหญ่และสูง ฝาอยู่ระดับอกของเธอ พอก้มลงก็เห็นข้างในได้ชัดเจน
แล้วเธอก็สบตากับแมลงตัวเล็ก ๆ สิบกว่าตัวที่อยู่ข้างใน...
พวกมันหน้าตาเหมือนแมลงธรรมดาทั่วไป ไม่มีอะไรโดดเด่น ขนาดเท่ามด ดวงตาเหมือนเมล็ดถั่วเขียว ดูเหมือนจะมีปีกด้วย แต่ถ้าสายตาไม่ดีคงมองไม่เห็น ปีกเหล่านั้นแทบจะโปร่งแสง