พูดจบ เธอก็หิ้วถุงผ้าเดินไปหยุดข้างซ่งชิงเหอ “พี่ชิงเหอ วันนี้ฉันมาเพื่อขอบคุณพี่ ยาหอมที่พี่ทำใช้ได้ผลดีมากเลยค่ะ ตอนนี้แค่ฉันเดินออกไปข้างนอก ทุกคนก็ชมว่าผิวดี”
ซ่งชิงเหอมองซูเสวี่ยถิงแล้วพยักหน้า “ผิวขาวเนียนขึ้นกว่าเดิมจริง ๆ”
ผิวของคนหนุ่มสาวเพียงบำรุงเล็กน้อยก็ดูดีแล้ว เพราะมีคอลลาเจนมาก
ซูเสวี่ยถิงยิ้มบาง ๆ ก่อนเปิดห่อผ้าแล้วหยิบไก่ย่างทั้งตัวออกมา “พี่ชิงเหอ นี่ไก่ย่างที่ฉันซื้อมาให้ค่ะ พี่เพิ่งพ้นช่วงอยู่ไฟ ควรบำรุงร่างกายหน่อย”
ไก่ย่างตัวนี้เธอฝากคนซื้อกลับมาจากร้านอาหารของรัฐในอำเภอ
“นี่เสื้อผ้าของเจ้าตัวเล็กค่ะ ไม่รู้ว่าจะซื้อมาใหญ่ไปหรือเปล่า” เธอหยิบเสื้อผ้าเด็กออกมาอีกสองชุด เนื้อผ้านุ่มนิ่ม แบบลายดอกไม้ก็กำลังเป็นที่นิยมในตอนนี้
“นี่ผ้ากันน้ำลายกับของเล่นชิ้นเล็ก ๆ ที่ฉันทำให้ต้าเป่ากับเสี่ยวเป่าค่ะ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะชอบไหม” ผ้ากันน้ำลายเป็นลายดอกทานตะวัน สีเหลืองสดดูน่ารัก ส่วนของเล่นเป็นสัตว์ตัวเล็ก ๆ ถักด้วยเข็มโครเชต์
เมื่อเห็นข้าวของทยอยถูกหยิบออกมา รอยยิ้มบนใบหน้าซ่งชิงเหอก็ยิ่งชัดเจนขึ้น เตรียมของมาให้มากมายขนาดนี้ ใครจะไม่ดีใจล่ะ?
“เสวี่ยถิง เธอเกรงใจเกินไปแล้ว” ปากพูดเช่นนั้น แต่เธอก็รับของทั้งหมดไว้ สีหน้าท่าทางสนิทสนมอย่างเห็นได้ชัด
ใครจะไม่ชอบให้คนอื่นจริงใจด้วยล่ะ
ซูเสวี่ยถิงยิ้มตาหยี เธอแวะไปดูซือฉีกับหนิงหนิงก่อน แล้วค่อยพูดว่า “ทั้งหมดนี่เป็นของตอบแทนค่ะ แล้ววันนี้ฉันก็มีเรื่องอยากขอให้พี่ช่วยด้วย”
ซ่งชิงเหอพาซูเสวี่ยถิงเข้าไปคุยกันในห้องโถงกลาง