ตระกูลลู่อาศัยอยู่ท้ายหมู่บ้าน หากจะออกจากหมู่บ้านต้องผ่านบ้านตระกูลกู้กับตระกูลซ่ง
ซ่งชิงเหอขี่จักรยานผ่านหมู่บ้าน ระหว่างทางได้รับสายตาจากป้า ๆ น้า ๆ มากมาย
“โอ๊ย ฉันก็ว่าอยู่ ลูกสาวบ้านซ่งสองคนเป็นพี่น้องแท้ ๆ กัน ทำไมหน้าตาถึงต่างกันราวฟ้ากับเหว ที่แท้เมื่อก่อนบ้านซ่งไม่เห็นเป็นคน ถึงได้ทรมานหนูชิงเหอจนผอมเหมือนลิง”
“ใช่เลย เมื่อวานฉันไปบ้านตระกูลลู่เพื่อเยี่ยมชิงเหอ เกือบจำไม่ได้แน่ะ สวยไม่ต่างจากดาราหญิงในโปสเตอร์เลยนะ สวยกว่าซ่งชิงหย่าอีก บ้านซ่งนี่ทำร้ายคนเก่งจริง ๆ”
“ฉันว่านะ ซ่งชิงหย่าไม่ได้สวยเท่าชิงเหอหรอก แค่เสื้อผ้าหน้าผมช่วยขับให้ดูดีขึ้น พวกเธอลองดูสิว่าแต่ละวันหล่อนใส่อะไร เหมือนผีเสื้อหลากสีไม่มีผิด ผิวก็ไม่สดใสชุ่มชื่นเหมือนชิงเหอ”
“ยังดีที่ชิงเหอแต่งเข้าบ้านตระกูลลู่ ป้าหลิวเป็นคนรู้จักเอ็นดูลูกสะใภ้ อีกอย่างชิงเหอก็เก่งนะ คลอดทีเดียวได้ฝาแฝดชายหญิง ถ้าเป็นลูกสะใภ้ฉัน ฉันก็ปรนนิบัติแบบป้าหลิวเหมือนกัน”
“ชิงเหอ เพิ่งออกจากเดือนอยู่ไฟ ขี่ช้า ๆ หน่อยนะ มีเรื่องอะไรก็บอกได้ พวกเราอยู่หมู่บ้านเดียวกัน ยังไงก็ช่วยเธอแน่”
“ชิงเหอ ตอนอยู่ที่อ่างเก็บน้ำ เธอตกลงไปเองหรือมีคนผลักกันแน่ บอกความจริงป้ามา ป้าไม่เอาไปพูดต่อหรอก”
“ชิงเหอ ก่อนแต่งงานเธอคงลำบากมากเลยใช่ไหม ฉันเห็นซ่งชิงหย่ากินไข่กินเนื้อทุกวัน แถมไปห้างสรรพสินค้าซื้อเสื้อผ้าบ่อย ๆ แต่เธอไม่มีอะไรเลย ยังต้องทำงานทุกวัน ผอมแห้งเหมือนไม่ได้กินข้าว”
……
พวกป้า ๆ กับสาวน้อยคุยกันไม่หยุด บ้างก็ทักทายซ่งชิงเหออย่างเป็นกันเอง ทั้งอบอุ่น เป็นมิตร แถมยังอยากรู้อยากเห็น