ผู้การหานถือธูปหอมช่วยให้สงบกับสูตรบำรุงร่างกาย เดินกระฉับกระเฉงไปเยี่ยมหนิงหนิงน้อยกับซือฉีน้อย
“เด็กน้อยสองคนนี้เหมือนเสี่ยวซ่งเลย ผิวขาวสะอาดสะอ้าน ไม่เหมือนเสี่ยวลู่ที่ผิวคล้ำเหมือนซีอิ๊วสักนิด น่ารักจริง ๆ มิน่าล่ะ ใคร ๆ ก็ชมลูกบ้านคุณ” ผู้การหานอุ้มเด็กคนละข้าง ใช้เสียงแหลมล้อเล่นกับเจ้าตัวเล็ก
เด็กน้อยนั่งอยู่ในอ้อมแขนเขา ตัวนุ่มนิ่ม ไม่งอแง เอาแต่ส่งเสียงอ้อแอ้ที่ฟังไม่รู้เรื่อง แล้วยังหัวเราะคิกคักจนคนมองใจละลาย
ผู้การหานอุ้มเจ้าตัวเล็กทั้งสองไว้ ไม่อยากปล่อยมือ เขาไม่เคยเจอเด็กที่หน้าตาดี แถมนิสัยยังน่ารักแบบนี้มาก่อน
หลิวซิ่วเห็นผู้การหานเอ็นดูหลานทั้งสองขนาดนี้ก็ปลื้มใจมาก หนิงหนิงน้อยกับซือฉีน้อยเป็นดาวนำโชคของบ้าน ใครที่ได้เจอก็ต้องชอบ ต่อให้เป็นคนที่ไม่ถูกกันยังอดมองเพิ่มอีกสองครั้งไม่ได้ แถมยังเอาของเล่นมาให้เด็กน้อยทั้งคู่ด้วย
หน้าตาดีก็มีข้อดีแบบนี้
ผู้การหานหยอกล้อเด็กน้อยอยู่นาน กว่าจะยอมปล่อยมืออย่างอาลัยอาวรณ์ แล้วค่อยไปคุยกับลู่หวยเฉิน ถามไถ่อาการของเขาและชมว่าซ่งชิงเหอเป็นภรรยาที่เลือกมาได้ดี
แค่สูดกลิ่นธูปหอมช่วยให้สงบแล้วนอนสักตื่น รอยคล้ำใต้ตาของเขาก็จางลงไม่น้อย
“เสี่ยวลู่ พอเธอกลับเข้าหน่วย ฉันจะพาพวกพี่น้องในกรมมาฉลองให้ ไฟล์เลื่อนตำแหน่งของเธอก็ลงมาแล้ว พักรักษาแผลให้ดี พวกพี่น้องในกรมรอเธออยู่” ผู้การหานหัวเราะพลางตบไหล่ลู่หวยเฉิน สีหน้ามีความสุขจนเก็บไม่มิด