กู้เสี่ยวเยี่ยนเห็นพี่สะใภ้พูดจาเก่งขนาดนี้ ก็อดใช้สายตาจิกใส่อีกฝ่ายไม่ได้
เก่งนักนะ ถ้าไม่รู้คงนึกว่าเป็นแม่แท้ ๆ ของเขาเสียอีก
โจวเหมยยิ้มละไม “พี่สะใภ้ใหญ่ก็เหมือนแม่ ฉันจะลองทำหน้าที่แม่ดูบ้างก็ไม่ได้หรือไง”
ปกติสองสะใภ้พี่น้องไม่ค่อยลงรอยกัน โจวเหมยเป็นคนรอบคอบ มักแอบเล่นงานอีกฝ่ายลับหลัง ส่วนกู้เสี่ยวเยี่ยนก็สู้เธอไม่ได้ หลายครั้งจึงได้แต่กระทืบเท้าด้วยความโมโห
กู้ไหลฝูพอใจกับข้อเสนอของโจวเหมย จึงพยักหน้า “งั้นก็ลองดูว่าซ่งชิงหย่าชอบเสี่ยวหย่วนมากแค่ไหน”
คนในบ้านต่างรู้ดีว่าคำพูดนี้หมายถึงไม่อยากให้ซ่งชิงหย่าแต่งเข้าบ้าน แต่ไม่มีใครพูดออกมาตรง ๆ
แม้แต่กู้ฉางที่สนิทกับกู้หย่วนที่สุดในบ้านก็ยังเงียบ
“แล้วถ้าซ่งชิงหย่ายอมเรียกสินสอดน้อยลงล่ะ?” ถานหงเหมยกังวลอยู่บ้างว่าซ่งชิงหย่าจะยอม
เธอไม่อยากให้ยัยตัวแสบนั่นแต่งกับเสี่ยวหย่วนเลย ตอนอยู่บ้านซ่งก็ป่วนไม่หยุด ถ้าเข้ามาอยู่บ้านเธอแล้ว ไม่รู้จะก่อเรื่องอะไรอีก
โจวเหมยยิ้ม “แม่คะ ถ้าซ่งชิงหย่ายอมรับเงื่อนไขของเรา ก็แสดงว่าเธอกับเสี่ยวหย่วนรักกันมาก ฉันว่าแต่งเข้าบ้านมาแล้ว เธอก็ควรทำหน้าที่สะใภ้ตระกูลกู้ให้ดี ถึงตอนนั้นฉันจะช่วยแม่สั่งสอนเธอเองค่ะ”
พอได้ยินประโยคสุดท้าย กู้เสี่ยวเยี่ยนก็อดสั่นไม่ได้ พี่สะใภ้ใหญ่ของเธอเป็นคนยิ้มหวานแต่ใจร้าย เวลาทรมานคนก็มีวิธีสารพัด
แต่ถ้าซ่งชิงหย่าแต่งเข้าบ้านแล้วพี่สะใภ้ใหญ่สั่งสอนเธอจริง ๆ เธอก็แอบตั้งตารอเหมือนกัน