ถังเก็บความร้อนในมือซ่งชิงหย่าถูกแย่งไป เธอเดือดดาลอยู่ในใจ คิดว่าคนในหมู่บ้านนี่ไร้มารยาทกันจริง ๆ อยากแต่งงานกับกู้หย่วนแล้วตามเขาไปประจำการทางตะวันตกเฉียงเหนือให้รู้แล้วรู้รอด
ถึงทางตะวันตกเฉียงเหนือจะกันดาร แต่คนที่อาศัยอยู่ในบ้านพักครอบครัวทหารล้วนเป็นญาติของนายทหาร มารยาทย่อมดีกว่าชาวบ้านพวกนี้แน่นอน
ซ่งชิงหย่าไม่อยากทำลายภาพลักษณ์ต่อหน้าทุกคน แม้จะโกรธจนแทบระเบิด แต่ก็เพียงขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “น้าคะ นั่นเป็นน้ำแกงไก่ที่ฉันตั้งใจตุ๋นให้ชิงเหอ ถึงน้าจะไม่ชอบชิงเหอ ก็ช่วยเห็นแก่ที่เธอเพิ่งคลอดลูกให้บ้านน้าสองคน แล้วเอาน้ำแกงไก่ให้เธอดื่มเถอะค่ะ ตอนนี้ร่างกายเธออ่อนแอ ต้องการสารอาหารมาก”
คำพูดนี้ฟังดูจงใจอยู่บ้าง แต่ก็ทำให้ไฟซุบซิบของคนรอบข้างลุกโชนขึ้นอีกครั้ง พวกเขาไม่สนหรอกว่าคำพูดนั้นจริงเท็จแค่ไหน
หลิวซิ่วหัวเราะเยาะ “นังเด็กนี่พูดจาเหม็นเหมือนส้วมแตก อย่าคิดว่าฉันรังแกง่ายนะ ถ้าแกดีกับน้องสาวจริง เมื่อวานทำไมถึงไม่ไปโรงพยาบาลสักแวบ? แกเนี่ยนะตุ๋นน้ำแกงไก่ให้ซ่งชิงเหอ คิดว่าฉันไม่มีสมองหรือไง?”
กับตระกูลซ่ง หลิวซิ่วไม่คิดจะไว้หน้าแม้แต่น้อย
พูดจบ เธอก็บิดฝาถังเก็บความร้อนออกทันที กลิ่นเปรี้ยวเหม็นจากของบูดโชยคลุ้งออกมา
น้ำแกงไก่ขุ่น ๆ มีสิ่งคล้ายฟองสีขาวลอยอยู่เต็มผิว ดูแล้วชวนคลื่นไส้
“มาดูเร็ว ทุกคนดูนี่สิ นี่คือน้ำแกงไก่ที่ซ่งชิงหย่าตุ๋นให้ลูกสะใภ้ฉัน ถ้าลูกสะใภ้ดื่มเข้าไป ไม่ใช่แค่ตัวเธอเองจะเป็นอะไร เด็กที่ยังกินนมทั้งสองคนก็ต้องป่วยตามไปด้วย