ยามาโมโตะหัวเราะหึ ๆ ก่อนโบกมือเรียกคนของตัวเอง ทันใดนั้นชายคนหนึ่งก็ถูกพาตัวขึ้นมา มีคนเดินตามมาด้วยอีกสามคน
คนที่อยู่ตรงกลางดูแข็งแรงมาก รูปร่างสูงกว่าเล็กน้อย เพียงแต่ดูอ่อนเพลียและหน้าซีดไปหน่อย
ยามาโมโตะแนะนำทุกคนอย่างได้ใจว่า “มีผู้เข้าร่วมการทดลองสารพิษสามคน คุณมุราคิคนนี้เป็นผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายและโดดเด่นที่สุด”
พูดจบเขาก็ตบมือให้ตัวเอง ส่วนพวกญี่ปุ่นคนอื่น ๆ ก็พากันปรบมือตาม
สีหน้าของลิน่าบนที่นั่งดูแย่ยิ่งกว่ากินอึเข้าไปเสียอีก ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงกลางไม่ใช่หนึ่งในผู้ชายที่อยู่กับเธอเมื่อคืนก่อนเหรอ?
มิน่าล่ะ สองวันนี้เธอถึงรู้สึกว่าร่างกายผิดปกติไปหมด!
เธอหันขวับไปมองลูกน้องสองคนนั้น ทั้งคู่ก้มหน้าลงไปแล้ว พอมองให้ดี ร่างกายยังสั่นเทาอีกด้วย
เห็นชัดว่ารู้ตัวว่าคงไม่มีทางรอดแล้ว...
“ผมเห็นว่าคุณยามาโมโตะควรถูกเชิญออกจากการประชุมแลกเปลี่ยนทางการแพทย์ครั้งนี้” ศาสตราจารย์สูงวัยผมทองคนหนึ่งลุกพรวดขึ้นจากที่นั่ง ชี้หน้ายามาโมโตะด้วยความโกรธ
เขารู้ภูมิหลังของชายคนนี้ดี อีกฝ่ายเป็นคนของห้องทดลองวิปริตที่ไร้มนุษยธรรม การมาร่วมประชุมแลกเปลี่ยนทางการแพทย์ที่ประเทศจีนครั้งนี้ต้องมีจุดประสงค์อื่นแน่
ที่เลือกมาประเทศจีน บางทีอาจเพราะคิดว่าลงมือที่นี่ได้ง่ายก็ได้ ศาสตราจารย์อาวุโสพลันรู้สึกว่ามีอันตรายอยู่รอบด้าน ได้ยินมาว่าพวกญี่ปุ่นพาคนมาด้วยตั้งมากมาย พอกลับไปเขาจะต้องขอให้ผู้รับผิดชอบการประชุมเปลี่ยนที่พักให้!
เมื่อได้ยินศาสตราจารย์อาวุโสพูดเช่นนั้น ยามาโมโตะก็หัวเราะเสียงดังสองสามครั้ง ก่อนยักไหล่ “ผมได้รับเชิญมาอย่างถูกต้อง ผมคิดว่าคุณไม่มีสิทธิ์ไล่ผมออก ใช่ไหมครับ ผู้จัดงาน?”