หลังมื้อเย็น ป้าเจิ้งก็ไปเก็บกวาดล้างจานชาม อีกด้านหนึ่งโจวกั๋วจิ้งกลับจากค่ายทหารแล้ว เธอกะว่าจะรออีกสักหน่อยค่อยรีบกลับไปพูดให้เขาเขว
ชิงเหอพูดถูก โอกาสแบบนี้ต้องคว้าไว้ให้ได้
คืนนี้บ้านตระกูลโจวที่อยู่ข้างบ้านไม่มีป้าเจิ้งทำอาหารให้ เฉาเหมยกับเฉาเทียนพี่น้องต่างก็ไม่พอใจ โดยเฉพาะยังเพิ่งถูกซ้อมที่บ้านตระกูลเผิงมาอีก
ตอนเฉาเหมยกับเฉาเทียนกลับมา ทั้งคู่ต่างก็มีบาดแผล เฉาเทียนถึงขั้นถูกใครบางคนฉวยจังหวะชุลมุนกดลงกับพื้นแล้วรุมชก เหตุการณ์วุ่นวายเกินไปจนไม่รู้ว่าใครเป็นคนต่อยเขา
เขาถึงกับสงสัยว่ามีคนตั้งใจแก้แค้น เพราะทั้งลานมีแค่เขาคนเดียวที่ถูกกดลงกับพื้นแล้วซ้อมยับ เลือดแทบกระอักออกมาอยู่แล้ว
ผ่านมาตั้งครึ่งวัน ตอนนี้ร่างกายก็ยังเจ็บอยู่เลย
ส่วนเฉาเหมยก็โดนตบไปสองฉาด ภายหลังเธอคิดว่าคนที่ตบอาจเป็นแม่สามีก็ได้ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปได้
ตอนเย็นแม่สามีบอกว่าจะไปกินข้าวบ้านข้าง ๆ ที่บ้านก็ไม่มีใครทำกับข้าว เฉาเทียนคงไม่ลงครัวอยู่แล้ว เขาเป็นผู้ชาย จะให้เข้าครัวได้ยังไง สุดท้ายก็มีแต่เธอที่ต้องทำอาหาร
เฉาเหมยทำหมูผัดใบกระเทียมกับผักผัดจานหนึ่ง พออาหารขึ้นโต๊ะ เฉาเทียนก็ไม่พอใจ บ่นอยากกินหมูพะโล้หรืออะไรทำนองนั้น
เห็นน้องชายงอนจนพาล เฉาเหมยก็ได้แต่ข่มใจปลอบเขา
ตอนโจวกั๋วจิ้งกลับมา พี่น้องคู่นั้นเพิ่งกินข้าวเสร็จพอดี เขายังไม่ได้กินมื้อเย็น หลังฝึกหนักจนเหนื่อยหิว พอกลับถึงบ้านก็ตรงไปที่ครัวเพื่อหาอะไรกิน แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย แม้แต่แม่ก็ดูเหมือนจะไม่อยู่บ้าน