ภายในห้องทำงานส่วนตัวของผู้อาวุโสฉี ชายสองคนที่เพิ่งกลับจากร้านยากำลังเล่าเรื่องอาการของลู่หวยเฉินให้เขาฟัง
“พวกคุณแน่ใจนะว่าเห็นกับตาว่าลู่หวยเฉินลุกขึ้นยืน แถมยังเดินได้แล้ว?” ผู้อาวุโสฉียังไม่อยากเชื่อ
ก่อนหน้านี้เขาพูดอย่างมั่นอกมั่นใจว่าซ่งชิงเหอแค่เก่งแต่ปาก ลู่หวยเฉินไม่มีทางยืนขึ้นได้ ตอนนี้ลู่หวยเฉินกลับยืนได้จริง ๆ ไม่เท่ากับเขาถูกตบหน้าฉาดใหญ่หรอกหรือ?
ชายคนหนึ่งซึ่งอายุน้อยกว่าเล็กน้อยพยักหน้ารัว ๆ สีหน้าตื่นเต้น “จริงครับ ผู้อาวุโสฉี คุณหมอซ่งรักษาผู้กองลู่จนหายดีแล้วจริง ๆ เธอเก่งมากเลยครับ”
ชายคนนี้ก็เป็นแพทย์แผนจีน ก่อนหน้านี้ผู้อาวุโสฉีคอยกรอกหูเขามาตลอดว่าซ่งชิงเหอไม่มีความรู้ความสามารถจริง ไม่มีทางรักษาลู่หวยเฉินให้หายได้ ไม่แน่ว่าอาจแค่เข้ามาหลอกเอางานทำ
แต่วันนี้เขากลับได้เห็นกับตาว่าลู่หวยเฉินลุกขึ้นยืนและเดินได้ ฉากนั้นสะเทือนใจไม่ต่างจากคนตายฟื้นคืนชีพ
ไม่สิ เขาว่ามันก็ใช่เลย!
อาการของลู่หวยเฉินเป็นที่รู้กันทั่วโรงพยาบาลทหาร หากทำให้เขากลับมายืนได้ ก็ต้องเป็นหมอเทวดาแล้ว
ชายหนุ่มพูดอย่างตื่นเต้นเต็มที่ ท่าทางเหมือนถูกซ่งชิงเหอตกเข้าให้แล้ว ผู้อาวุโสฉีเห็นแล้วรู้สึกขัดใจ
ชายอีกคนที่อายุมากกว่าเล็กน้อยเห็นสีหน้าผู้อาวุโสฉีไม่สู้ดี จึงรีบเอ่ยแก้ต่าง “อาจเป็นเพราะโชคดีก็ได้ครับ ยังไงอาการของผู้กองลู่ก็มีหมอมาดูตั้งหลายคนแล้วยังทำอะไรไม่ได้ จะเป็นไปได้ยังไงที่คุณหมอซ่งมาแล้วจะรักษาหายทันที? เวลาผ่านไปยังไม่ถึงสามเดือนเลย นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว...”