ซ่งชิงหย่าถูกเหล่าทหารมองกันเป็นตาเดียว พลันรู้สึกราวกับย้อนกลับไปในวันที่ตัวเองยังสวยสะดุดตา ตอนนั้นไม่ว่าเธอไปที่ไหนก็เป็นจุดสนใจของผู้คน
แต่ต่างกันตรงที่เมื่อก่อนผู้คนมองเธอด้วยแววตาชื่นชมและหลงใหลอย่างชัดเจน ทว่าตอนนี้ไม่มีแล้ว เธอสัมผัสได้ว่าในสายตาของพวกเขามีเพียงความอยากรู้อยากเห็น แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังถือว่าเป็นจุดสนใจอยู่ดี
ซ่งชิงหย่าตั้งหลังตรงโดยสัญชาตญาณ อยากแสดงด้านที่ดีที่สุดของตัวเองออกมา หวังให้ทหารหนุ่มหน้าใหม่เหล่านี้รู้สึกประทับใจในตัวเธอ แบบนั้นจะทำให้เธอรู้สึกภูมิใจในตัวเองมาก
ตอนกู้หย่วนเห็นร่างของซ่งชิงหย่า เขาไม่ได้จำเธอได้ในทันที แค่เหลือบมองผ่าน ๆ แล้วก็ละสายตาไป
แน่นอนว่าเขาชอบผู้หญิง แต่ชอบเฉพาะคนที่รูปร่างดีเท่านั้น ส่วนผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าสนามฝึกซ้อมเห็นชัดว่ารูปร่างไม่ค่อยดี เอวคับจนกระโปรงตึงเปรี๊ยะ เขาไม่อยากมองซ้ำอีกสักแวบ
“ผู้กองกู้ ภรรยาคุณมาหาหรือเปล่า?” ทหารชั้นผู้น้อยข้าง ๆ ขยิบตาให้กู้หย่วน สีหน้าล้อเลียน
พอได้ยินแบบนั้น คนอื่น ๆ ก็หันมามองกู้หย่วนด้วยความอยากรู้อยากเห็น ช่วงนี้พวกเขาได้ยินมาว่าภรรยาของกู้หย่วนมาที่นี่แล้ว
“โอ้โห ผู้กองกู้โชคดีจริง ๆ!” คนข้าง ๆ ส่งเสียงแซว
“ใช่ ๆ เสี่ยวกู้ชอบภรรยาตัวเองมากเลย ก่อนแต่งงานก็พูดถึงเธอบ่อย ๆ ไม่ใช่เหรอ?” อีกคนช่วยผสมโรง
พอเริ่มมีคนพูด คนที่เหลือก็พากันแซวเสียงดัง ซ่งชิงหย่าได้ยินเสียงเอะอะจึงหันมามอง
หลังแต่งตัวประณีต ตอนนี้เธอดูดีกว่าคนทั่วไปอยู่หน่อยหนึ่ง พอกู้หย่วนเห็นแล้วก็รู้สึกราวกับย้อนนึกถึงวันเก่า ๆ อยู่ชั่วขณะ แต่ไม่นานก็ได้สติ