ทันทีที่ถอดเข็มเงินออก ผู้อาวุโสฉีก็รู้สึกว่าร่างกายผ่อนคลายยิ่งกว่าเมื่อครู่เสียอีก
ความรู้สึกสบายเช่นนี้ยากจะบรรยาย นับตั้งแต่อายุมากขึ้น เขาก็ไม่ได้รู้สึกผ่อนคลายแบบนี้มานานแล้ว อย่างน้อยก็หลายสิบปี ความรู้สึกนี้ราวกับได้ย้อนกลับไปเป็นวัยหนุ่มอีกครั้ง
เปี่ยมไปด้วยพลัง และกระปรี้กระเปร่าเต็มที่
“อาจารย์เป็นยังไงบ้างครับ มีตรงไหนไม่สบายหรือเปล่า” พอเห็นว่าถอดเข็มเงินออกแล้ว เสี่ยวเทาก็รีบถาม สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
อาจารย์จะเป็นอะไรไปไม่ได้ เข็มเงินนั่นดูน่ากลัวเหลือเกิน แถมยังยาวขนาดนั้น ปักเข้าไปตรงบริเวณหัวใจ ตอนที่เขาพยุงอาจารย์ก่อนหน้านี้ยังรู้สึกได้เลยว่ามีปลายเข็มโผล่ออกมาจากแผ่นหลัง
หมอซ่งปักอาจารย์ทะลุจริง ๆ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น แค่คิดเขาก็ขนหัวลุกแล้ว
คนอื่น ๆ ก็มีสีหน้าเป็นกังวลเหมือนเสี่ยวเทา ผู้อำนวยการเหรินยังพอทำใจได้บ้าง แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เขาเคยเห็นฝีมือการรักษาของซ่งชิงเหอ และเคยเห็นทักษะการฝังเข็มอันน่าทึ่งของเธอมาแล้ว
แต่พอเรื่องนี้เกิดกับผู้อาวุโสฉี ความกังวลของเขาก็เป็นเรื่องปกติ อย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นบุคคลสำคัญที่สุดในแผนกแพทย์แผนจีนของโรงพยาบาลทหาร หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นมาแม้แต่นิดเดียว ก็อาจส่งผลต่อเนื่องไปอีกหลายด้าน
แม้ผู้อาวุโสฉีจะเป็นคนอารมณ์ร้ายไปสักหน่อย แต่ในแวดวงแพทย์แผนจีนของประเทศตอนนี้ เขาก็ถือว่ามีตำแหน่งสำคัญอยู่ไม่น้อย
เพราะอย่างนั้น เขาจะกังวลก็เป็นเรื่องปกติ