ปกติโจวกั๋วเจิ้งเป็นคนจริงจังกับทุกเรื่อง โดยเฉพาะความรักและครอบครัว เขาทนท่าทีแบบนี้ของเฉาเทียนไม่ไหวจริง ๆ
ตอนนี้เฉาเทียนทำตัวแบบนี้จนเขาอยากอัดอีกฝ่ายสักยก แต่ก็ต้องข่มใจเอาไว้
เขาจึงทำได้แค่พูดข่มขู่ว่า “เฉาเทียน ถ้าแกยังทำตัวแบบนี้ ก็กลับบ้านเกิดไป อย่ามาอยู่ที่นี่อีก”
น้ำเสียงของเขาดุดัน แววตาวาวโรจน์ เขาเป็นคนที่ผ่านการนองเลือดจากภารกิจมาแล้ว เวลาโมโหจึงน่าเกรงขามมาก
น้องชายภรรยายุให้พี่สาวมีชู้ นี่เป็นคำพูดที่คนปกติเขาพูดกันหรือไง?
ยิ่งโจวกั๋วเจิ้งคิดก็ยิ่งโมโห อยากไล่อีกฝ่ายออกไปเดี๋ยวนั้น สายตาที่มองเฉาเทียนนอกจากเย็นชาแล้ว ยังเต็มไปด้วยไอสังหารลึกล้ำ
เฉาเทียนถูกท่าทางของโจวกั๋วเจิ้งทำให้ตกใจ เขาเป็นพวกปากกล้าขาสั่นอยู่แล้ว พอโดนอีกฝ่ายขู่ก็รีบหลบไปอยู่หลังพี่สาวทันที
เฉาเหมยปกป้องเฉาเทียนไว้ข้างหลังราวกับแม่ไก่คุ้มครองลูกน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธขณะมองโจวกั๋วเจิ้ง
“คุณทำเสี่ยวเทียนตกใจแล้ว จะไล่เขาไปได้ยังไง เขาเป็นน้องชายแท้ ๆ ของฉันนะ” น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อและความน้อยใจ
เมื่อก่อนโจวกั๋วเจิ้งไม่เคยปฏิบัติกับเสี่ยวเทียนแบบนี้ ไม่เคยปฏิบัติกับเธอแบบนี้ด้วย…
วันนี้โจวกั๋วเจิ้งหมดความอดทนเป็นพิเศษ เรื่องหลายอย่างถาโถมเข้ามาพร้อมกัน จนเขาใกล้จะระเบิดเต็มที
เขาสูดหายใจลึก มองเฉาเหมย แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “ไม่ว่าจะมีเหตุผลอะไร เขาก็ไม่ควรพูดแบบนั้น ต้องขอโทษฉัน”