“พี่ชิงเหอ พี่ดีมากจริง ๆ หนูเชื่อพี่!”
คนอื่น ๆ ต่างก็แสดงความจำนงว่าจะอยู่ต่อ พวกเธอคิดว่าซ่งชิงเหอทำยาหอมได้ดีขนาดนั้น ผื่นบนใบหน้าของพวกเธอก็คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงเธอแน่
ซ่งชิงเหอไม่ชักช้า เข้าไปในห้องแล้วหยิบแผ่นมาสก์หน้าที่ทำไว้ก่อนหน้านี้ออกมาจากพื้นที่มิติ จากนั้นแช่ด้วยน้ำธารน้ำวิเศษ แล้วใส่ลงในถ้วยใบเล็กที่เตรียมไว้ตั้งแต่แรก ก่อนจะหยิบยาเม็ดลดอักเสบและฟื้นฟูออกมาอีก 8 เม็ด
น้ำธารน้ำวิเศษมีสรรพคุณฟื้นฟูอยู่แล้ว เมื่อใช้คู่กับยาเม็ดที่เธอทำเอง ผื่นก็น่าจะยุบลงได้ภายในคืนนี้ ส่วนคนที่มีอาการไม่มากนัก แค่กินยาเม็ดก่อนพอกหน้า พอลอกแผ่นมาสก์ออก ผื่นก็จะหายไป
ตอนซ่งชิงเหอหยิบของออกมาจนครบ คนในลานบ้านก็ยังอยู่กันครบ ไม่มีใครกลับไปแม้แต่คนเดียว แม้แต่ผู้การคณะกรรมการการเมืองก็ยังไม่ไป เห็นได้ชัดว่าสนใจแผ่นมาสก์ฟื้นฟูที่เธอพูดถึงมาก
ซ่งชิงเหออธิบายเรื่องยาเม็ดกับแผ่นมาสก์ให้ทหารหญิงที่เป็นผื่นฟัง เธอไม่ได้บังคับให้พวกเธอกินยา อย่างไรเสียก็เป็นยา จะกินหรือไม่กินเธอก็ไม่ฝืนใจ
ซูเสวี่ยถิงกินยาเม็ดลงไปโดยไม่ลังเล ตอนนี้เธอเชื่อใจพี่ชิงเหอเต็มสองร้อยเปอร์เซ็นต์ ทั้งเชื่อใจทั้งชื่นชม
กินยาเสร็จ เธอก็รีบพอกแผ่นมาสก์หน้า จากนั้นไปเล่นกับหนิงหนิงและซือฉีในห้องโถงกลาง หลิวซิ่วเห็นดังนั้นก็รีบตามเข้าไป เพราะในห้องโถงกลางมีแค่หวยเฉินกับเด็กสองคน
เธอรู้ว่าซูเสวี่ยถิงกับหวยเฉินไม่มีอะไรต่อกัน แต่ถึงอย่างไรก็ไม่เหมาะที่ทั้งสองคนจะอยู่ในห้องเดียวกัน หากมีข่าวลืออะไรแพร่ออกไปอีกคงน่าขันแย่