หลังจากจี้เยี่ยนอันตรวจสอบเสร็จ ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายเจิดจ้า
"พวกเจ้าสาธิตวิธีการทำอีกรอบ"
ดังนั้น กลุ่มคนจึงพากันรุมล้อมช่างฝีมือสองคน ดูพวกเขาผสมปูนซีเมนต์กับน้ำ คนแล้วคนเล่า เมื่อได้ที่ก็เทลงในแม่พิมพ์รอให้แห้ง
หนานซูมองปูนที่ยังไหลเอื่อยๆ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
"แค่นี้ก็เสร็จหรือ?"
ช่างฝีมือพยักหน้า: "ใช่แล้ว ก้อนหินก้อนนั้นก็คือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากสิ่งนี้แห้งตัว"
จี้เยี่ยนอันครุ่นคิด: "หากทำให้ใหญ่ขึ้นอีก เช่น ปูเป็นถนนหนทาง..."
ไม่ต้องคิด ก็รู้ว่าถนนเส้นนั้นคงราบเรียบ ทนทานแข็งแรงแน่นอน
เจียงอวิ๋นซุ่ย: "เอาไว้สร้างกำแพงเมืองก็ได้นะ"
จี้เยี่ยนอันลูบผมของนาง หัวใจเต้นตื่นเต้น แต่สีหน้าไม่แสดงออก
"สิ่งนี้กลัวน้ำไหม?"
เจียงอวิ๋นซุ่ย: "ไม่กลัวหรอก"
จี้เยี่ยนอันยิ้ม: "เช่นนั้น งานซ่อมแซมคันกั้นน้ำบางแห่งก็คงง่ายขึ้นมาก"
"วัตถุดิบของปูนซีเมนต์นี้หามายากหรือไม่?"
ช่างฝีมือทั้งสองส่ายหน้า แล้วเล่าวัตถุดิบที่ใช้ทำปูนซีเมนต์ทั้งหมด ที่จริงแล้วล้วนเป็นวัตถุดิบที่หาไม่ยาก มีแร่อยู่บ้าง เช่น หินปูน แร่ชนิดนี้มักเป็นแร่ที่เกิดร่วมกับแร่อื่นๆ ปริมาณไม่น้อยเลยทีเดียว
ส่วนที่หายากกว่าเล็กน้อยก็คือเหล็ก แต่ปริมาณที่ใช้เพียงเล็กน้อย แค่เศษเหล็กก็พอแล้ว
บังเอิญเหลือเกิน ในมือของเขามีแหล่งแร่เหล็กอยู่พอดี ฉะนั้นสำหรับเขาแล้ว สิ่งนี้ก็ไม่ถือว่าหายาก
ปูนซีเมนต์นี้ ช่างมีอนาคตไกลเหลือเกิน!
ช่วงเวลาแห่งการรอคอยนั้นช่างยาวนาน