เจียงอวิ๋นซุ่ยเกาศีรษะด้วยความงุนงง เกิดอันใดขึ้น?
ก่อนหน้านี้ก็เคยแช่น้ำยามาแล้วมิใช่หรือ เหตุใดสีหน้าจึงได้ย่ำแย่นัก?
ซ่งจิ้นและคนอื่น ๆ ต้องการหารือเรื่องถ้ำเขาพ่อมดกับจี้เยี่ยนอัน เจียงอวิ๋นซุ่ยฟังแล้วรู้สึกไร้รสชาติจึงเลี่ยงออกไปดูพี่สาวหมู่บ้านแม้วต้มโอสถ
“นี่คือการต้มโอสถหรือ?”
เจียงอวิ๋นซุ่ยโผล่หน้ามองในหม้อโอสถ พลันเบิกตากว้างพลางถอยกรูด
แต่หญิงสาวที่ต้มยากลับไม่ใส่ใจ พยักหน้ารับ “ใช่แล้ว”
“ทั้งหมดนี้ ให้จี้เยี่ยนอันแช่หรือ?”
นางพยักหน้าอีกครา “ใช่ ข้าให้ซื่อจื่อของพวกเจ้าดูล่วงหน้าแล้ว”
เจียงอวิ๋นซุ่ยสูดลมหายใจเบา ๆ
มิน่าล่ะ มิน่าล่ะที่จี้เยี่ยนอันได้ยินจะต้องแช่น้ำยาแล้วมีสีหน้าย่ำแย่เช่นนั้น
ในนั้น เมื่อครู่เจียงอวิ๋นซุ่ยชำเลืองดูก็เห็นแต่แมลงนานาชนิด งู และซากที่ตายไม่หลับตาอีกสารพัด
แถมยังมีกระดูกอะไรบางอย่างอีก
แถม โอ๊ก... กลิ่นเหม็นยิ่งนัก
เจียงอวิ๋นซุ่ยไม่ยินดีจะอยู่ที่นี่อีกแล้ว บีบจมูกรีบวิ่งไปดูชานมอินทรีทองน้อย
เห็ดน้อยยามนี้เห็นใจจี้เยี่ยนอันนัก
ทุกข์ทรมานเสียแล้ว ทุกข์ทรมานเสียแล้ว
ชานมถูกเลี้ยงดูอย่างดี เพียงแต่ยามนี้รูปลักษณ์ช่างอัปลักษณ์ยิ่ง
แรกเริ่มเดิมทีเป็นก้อนปุกปุย แต่ยามนี้ขนอุยตามตัวเริ่มร่วงแล้ว และร่วงไปไม่น้อย หลุดเป็นหย่อม ๆ