"ซื่อซื่อ ทางนี้ ทางนี้สาดน้ำมันหน่อย"
"แย่แล้ว มีคนมา ซื่อซื่อ เจ้ารีบเอาน้ำมันมาให้ข้า"
ข้างกายแม่ทัพผู้นั้นมียอดฝีมืออยู่
จี้ซื่อและจี้ลู่เข้าประวิงพวกเขาไว้
เจียงอวิ๋นซุ่ยวิ่งไปทั่วเพื่อสาดน้ำมันและจุดไฟ
"ไม่ดีแล้ว ไฟไหม้..."
"ห้องหนังสือไฟไหม้"
"เรือนตะวันออกไฟไหม้"
"ห้องเก็บของไฟไหม้"
แม่ทัพผู้เกรี้ยวกราดคำรามลั่น "ใคร! คนวางเพลิงอยู่ที่ใด จับมันมาให้ข้า!"
น่าเสียดายที่พวกเขาค้นหาไปทุกที่ก็ไม่พบผู้วางเพลิง
บางคนถึงกับเห็นไฟลุกโชนขึ้นจากความว่างเปล่าด้วยตาตนเอง ก็พลันตื่นตระหนกสุดขีด
"ไฟ ไฟลุกขึ้นเองจากความว่างเปล่า!"
เท่านี้ก็ยิ่งชุลมุนวุ่นวายหนัก
เพราะผู้ที่อยู่ ณ ที่นี้ล้วนเคยทำเรื่องผิดบาปไว้ แท้จริงแล้วยังหวาดกลัวผีมาเคาะประตูยามวิกาล
เจียงอวิ๋นซุ่ยเก็บงำคุณงามความดีและชื่อเสียงไว้ พอจุดไฟเสร็จก็หนีไป
ด้านนี้เกิดความโกลาหลขึ้น จี้ลู่ก็นำยอดทหารห้าร้อยนายที่คัดเลือกไว้บุกโจมตีเข้ามาจากอีกทิศทางหนึ่ง
แม่ทัพรักษาเมืองจำต้องแบ่งกำลังพลไปช่วยสนับสนุน
"เกิดอะไรขึ้น? คนพวกนั้นเป็นผู้ใด?"
"ไม่ทราบเลย พวกเขาล้วนสวมเครื่องแต่งกายสามัญชน ดูไม่ออกว่าเป็นของฝ่ายใด"
ฉวยโอกาสที่ด้านนี้กำลังปั่นป่วน เสิ่นชิงจู๋และพวกก็เดินตามแผนที่ที่เจียงอวิ๋นซุ่ยวาดไว้ ไปพบห้องเก็บสมุนไพรแล้ว
ในห้องเก็บของนั้นไม่เพียงมีสมุนไพรของพวกเขา ยังมีหีบเงินใหญ่อีกสามหีบ ตลอดจนธัญพืชบางส่วนและสินค้าของพ่อค้าอื่น