/>_ป่าแห่งนี้สัตว์ร้ายเยอะพอตัว
พวกนางเข้าไปได้ไม่นานก็เจอฝูงหมูป่า
ชานมบินวนเวียนอยู่บนฟ้า สังเกตเห็นแล้วก็ส่งเสียงเรียกเจียงอวิ๋นซุ่ย
เจียงอวิ๋นซุ่ยก็บอกจี้เยี่ยนอัน
พวกเขาตระเตรียมมาอย่างดี ฆ่าหมูป่าแล้วก็ไม่มีใครบาดเจ็บ
"เนื้อหมูป่ารสชาติไม่อร่อยนัก ไม่รู้ว่าจะหากวางเจอไหม"
เนื้อกวางอ่อนนุ่มกว่าเนื้อหมูป่ามากนัก กลิ่นคาวก็ไม่แรงเท่า
"พวกหมูป่านี้หาที่วางไว้ก่อน เราเข้าไปดูข้างในกันต่อเถิด"
สุดท้ายหากวางไม่พบ แต่กลับเจอฝูงแพะภูเขา
ยิงได้สองตัวด้วย
ตอนกำลังเก็บแพะภูเขาอยู่นั้น ชานมก็ส่งข่าวมาอีก
"จี้เยี่ยนอัน ชานมหากวางเจอแล้ว"
ทุกคนมองไปที่เจียงอวิ๋นซุ่ย
หลิวหวน: "ข้าสังเกตเห็นแล้ว เสี่ยวอวิ๋นซุ่ย เจ้าเข้าใจเสียงร้องของชานมได้หรืออย่างไร รู้หมดเลยว่ามันพูดอะไร"
เจียงอวิ๋นซุ่ยยกคางน้อยขึ้น: "แน่นอน ชานมเป็นข้าเลี้ยงมันมาเอง"
จี้เยี่ยนอัน: "ไปเถอะ เราไปดูกัน"
หากวางพบแล้ว ก็ไม่ได้ฆ่ามาก ฆ่าเพียงตัวเดียว ที่เหลือปล่อยไปทั้งหมด
ในบ้านก็ไม่ขาดเงิน จะได้ไม่ต้องเอากวางไปขาย แค่ปากอยากกินก็เพียงพอแล้ว ตัวเดียวกินได้อย่างเหลือเฟือ
"เรากลับกันเถิด"
นำกวางตัวผู้นั้นที่บาดเจ็บ พวกเขาก็เตรียมเดินทางกลับ
เหตุใดจึงไม่ฆ่าให้ตาย เลือดกวางก็เป็นของดีเช่นกัน