จี้เยี่ยนอันจดจำเรื่องนี้ไว้ในใจ ตั้งใจว่าจะหาเวลามาจัดการกับพวกเขาในภายหลัง
"อวิ๋นซุ่ย เอาเหล้าองุ่นของเจ้ามาให้ข้าหน่อย ขายออกแล้วแบ่งให้เจ้าเจ็ดส่วน"
จี้เยี่ยนอันคิดจะใช้เครื่องเคลือบสีเขียวและเหล้าองุ่นนั้นเป็นสินค้าหลักของสมาคมพ่อค้าในครั้งนี้
เจียงอวิ๋นซุ่ยพยักหน้า: "ดีสิ"
ครั้งนี้หมักเหล้าองุ่นไว้แปดไห
เถาองุ่นต้นนั้นให้ผลดีเหลือเกิน ออกลูกดกและลูกใหญ่ หมักเป็นเหล้าก็หอมหวาน
โดยเฉพาะเหล้าที่เปิดทีหลัง รสชาติกลมกล่อมยิ่งกว่า
เหล้าพวกนั้นไม่เหมาะกับร่างกายเล็กๆ อย่างเจียงอวิ๋นซุ่ยในตอนนี้ แต่ผู้ใหญ่กลับชื่นชอบเป็นพิเศษ
เจียงอวิ๋นซุ่ยเก็บไว้ให้ตัวเองเพียงสองไห ที่เหลือขายให้จี้เยี่ยนอันทั้งหมด
อีกไม่นานคลังสมบัติเล็กๆ ก็จะมีรายได้เข้ามาอีกก้อนหนึ่ง
"องุ่นควรปลูกเพิ่มอีก"
รสชาติเหล้าองุ่นดีมาก จี้เยี่ยนอันคาดว่ายอดขายจะต้องดีแน่นอน
แค่เถาองุ่นต้นเดียวในลานบ้านก็คงไม่พอ
เจียงอวิ๋นซุ่ยกำลังเพาะต้นกล้าองุ่นอยู่ เตรียมจะไปปลูกที่คฤหาสน์ชนบท
พอใกล้ถึงวันจัดงานสมาคมพ่อค้า อากาศก็เริ่มเย็นลง
เมืองเป่ยเจิ้นกลับยิ่งครึกครื้นมากขึ้นเรื่อยๆ
ในที่สุดวันนี้ ก็มีการจัดกิจกรรมชมของขึ้นที่โรงเตี๊ยมใหญ่ที่สุดในเมืองเป่ยเจิ้น
เมื่อเครื่องเคลือบสีเขียวสูงเท่าคนถูกหามออกมาอย่างระมัดระวัง ทุกคนต่างตกตะลึงในความงาม
"สีของเครื่องเคลือบนี้กลับกลายเป็นสีเขียว!"
สีเขียวนี่สวยมาก เข้ากับรสนิยมของคนทั่วไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ
เครื่องเคลือบสูงเท่าคนได้รับการออกแบบอย่างงดงาม ตั้งอยู่บนแท่นสูงประหนึ่งหญิงงามผู้สง่างาม