เมื่อชาวค่ายอูเหอทราบว่าท่านหมอเฉินยังเป็นหมอ ความรู้สึกที่พวกเขามีต่อท่านหมอเฉินก็ดียิ่งขึ้น
วันนั้นท่านหมอเฉินตรวจรักษาให้คนป่วยในค่ายหลายคน
สิ่งนี้ช่วยเพิ่มระดับความชื่นชอบของชาวค่ายอูเหออย่างมาก
เจียงอวิ๋นซุ่ยเองก็ไม่ได้อยู่เฉย แม้นางจะเพียงเล่นไปด้วย แต่นางหน้าตางดงาม พูดจาน่าฟัง ไม่นานก็สนิทสนมกับชาวค่ายอูเหอ โดยเฉพาะพวกเด็กๆ
“พวกเจ้าเก่งจริงๆ อาเตี๋ยของเจ้ารักษาโรคได้ เสี่ยวอวิ๋นซุ่ย เจ้ารักษาเป็นหรือไม่”
ตอนนี้ฐานะของเจียงอวิ๋นซุ่ยยังเป็นบุตรสาวของท่านหมอเฉิน
เพราะฐานะนี้ ทุกคนจึงชื่นชอบเจียงอวิ๋นซุ่ยมาก
ส่วนเหตุใดนางจึงไม่ใช้แซ่เดียวกับท่านหมอเฉิน นั่นย่อมเป็นเพราะนางใช้แซ่ของมารดา
แม้จะสร้างความประหลาดใจอยู่บ้าง แต่ท่านหมอเฉินก็แต่งเรื่องว่าตนเป็นสามีที่รักภรรยายิ่ง
เจียงอวิ๋นซุ่ยส่ายหน้า “ข้ายังทำไม่เป็น แต่ข้ารู้จักสมุนไพรไม่น้อยทีเดียว”
นางเองเดิมเป็นเห็ด นับเป็นพืชที่ฝึกตนเป็นปิศาจ ความเร็วในการรู้จักพืชอื่นจึงเร็วกว่าคนธรรมดามากนัก
ยามท่านหมอเฉินเก็บสมุนไพรก็ไม่ได้ปิดบังนาง นางจึงรู้จักสมุนไพรตามไปด้วยไม่น้อย
“ในค่ายของเรามีเพียงยายชุนเหมี่ยวที่รู้จักสมุนไพร พวกเราเก็บสมุนไพรก็ล้วนเรียนตามนาง แต่นางรักษาโรคง่ายๆ ได้เท่านั้น ไม่เก่งเท่าอาเตี๋ยของเจ้า”
เจียงอวิ๋นซุ่ยฟังพวกเขาเล่าเรื่องในค่ายนี้ด้วยความสนใจยิ่ง