จวนผู้ตรวจการชิวซา ท่านผู้ตรวจการโอวหยางมองดูกองกระดาษที่รวบรวมคำด่าทอไว้บนโต๊ะ ก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้า
หนักกว่านั้น ซ่งจิ้นยังอกุศลออกอุบายให้เอาเรื่องเหล่านี้ไปโปรยทั่วทุกหัวระแหงในจวนผู้ตรวจการชิวซา บัดนี้ทั่วทั้งจวนต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์เรื่องนี้ไปทั่ว
ลูกน้องของท่านผู้ตรวจการโอวหยางชำเลืองมองเขาอย่างระมัดระวังแล้วเอ่ยว่า
“ก่อนหน้านี้เคยได้ยินว่าจี้ซื่อจื่อผู้นี้ทำการไม่ยึดติดกรอบ บังอาจยั่วโทสะฝ่าบาทได้ บัดนี้ดูแล้ว เกรงว่าจะเป็นเช่นนั้นจริง”
ใบหน้าของท่านผู้ตรวจการโอวหยางกระตุกขึ้นมา “หึ เจ้าเด็กอ่อนหัด คิดว่าทำเช่นนี้จะยั่วโทสะข้าได้รึ”
ลูกน้องของเขา……
ท่านดูตอนนี้ก็โกรธจัดไม่น้อยเลย
เขาลูบจมูกพลางนิ่งเงียบ
ก็จริง ใครจะไปรวบรวมคำด่าทอของชาวบ้าน แล้วเอามาส่งให้เจ้าตัวถึงที่เล่า
ชาวบ้านชาวช่องด่าทอกันก็มีแต่คำหยาบคาย ฟังแล้วเหมือนหูแปดเปื้อนมลทิน
มองแล้วก็แสบตา ทว่าดูหมิ่นเหยียดหยามได้รุนแรงยิ่งนัก
คนมีหน้าตาอย่างพวกเขา จะพูดจาสักหน่อยก็อย่างมากก็แค่กระทบกระเทียบเปรียบเปรยอ้อมค้อม ไม่ก็วกวนเสียดสีด่าคน แม้แต่แม่ทัพทหารหยาบกร้านก็ไม่อาจด่าทอกันเช่นนี้
“จี้เยี่ยนอัน!”
ยิ่งคิดยิ่งเดือดดาล ท่านผู้ตรวจการโอวหยางฟาดกระดาษที่เขียนข้อความด่าทอลงบนโต๊ะเสียงดัง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า……”
อีกฟากหนึ่ง ซ่งจิ้นและคณะที่มารวมตัวกันต่างพากันหัวเราะลั่น
ซ่งจิ้น “คาดไม่ถึงเลย ซื่อจื่อผู้นี้ภายนอกดูเป็นบุรุษสง่างามน่าเชื่อถือ กิจการงานกลับไม่ยึดติดกรอบ เช่นนี้นับว่าถูกใจข้ายิ่งนัก”