หลังจากได้ลองเก็บเห็ด พวกนางก็ปรึกษากันว่าจะทำของอร่อยอะไรกินในวันนี้ดี
เห็ดสดๆ มากมายขนาดนี้ ได้กลิ่นก็หอมแล้ว คงทำออกมาได้อร่อยแน่ๆ
"เห็ดนี้กินสดๆ ได้ด้วยหรือ?"
ท่านย่าทวดแห่งตระกูลจี้ได้ยินคำพูดของเจียงอวิ๋นซุ่ย ก็ค่อยๆ กัดเห็ดเสริมโฉมอย่างระมัดระวัง
"รสชาตินี้... กลับเหมือนกินผลไม้เสียอีก!"
เจียงอวิ๋นซุ่ยกล่าว "ยังช่วยบำรุงผิวพรรณให้งดงามได้อีกด้วย"
"ใช่ ๆ ๆ ข้าอายุปูนนี้แล้ว ยังไม่เคยได้ยินว่ามีเห็ดแบบนี้มาก่อนเลย"
สตรีคนอื่นๆ ในตระกูลจี้ได้ยินดังนั้นก็พลอยสนใจ ต่างพากันชิมไปทีละคน
บำรุงผิวพรรณให้งดงามนี่นะ ยิ่งใหญ่ต่อสตรีเพียงใดกันเล่า
หลิวหวน พี่สะใภ้ใหญ่ของจี้เยี่ยนอัน หมอบลงเล็กน้อยแล้วหยิกแก้มน้อยๆ อวบอิ่มขาวผ่องเป็นพิเศษของเจียงอวิ๋นซุ่ย
"ผิวของเสี่ยวอวิ๋นซุ่ยเนี่ยทั้งนุ่มทั้งขาว จับแล้วช่างสบายมือเหลือเกิน อย่าว่าแต่จะมีผลของเห็ดเสริมโฉมนี้ด้วยเล่า"
นางถามด้วยความคาดหวัง
ผิวของเจียงอวิ๋นซุ่ยนี่คือผิวที่ดีที่สุดเท่าที่นางเคยเห็นมา
ชุ่มน้ำชุ่มวุ้น
เจียงอวิ๋นซุ่ยทำปากขมุบขมิบ "ก็มีบ้างแหละ แต่ผิวของข้านี่ดีแบบนี้มาตลอดเลยนะ"
นางเป็นเห็ดใหญ่ที่ชุ่มฉ่ำน้ำค้างทิพย์และพลังดาราทุกวัน ร่างกายทุกส่วนจึงดีล้ำเลิศ
ผิวพรรณดี กินเข้าไปจะอวบๆ หน่อย แต่ความอวบอ้วนที่ควรมีในวัยนี้ ไม่ถึงกับอ้วนเกินไป
เส้นผมก็ดำขลับหนานุ่ม
ทุกคนพากันมองนางด้วยรอยยิ้ม ท่าทางภูมิอกภูมิใจของเด็กน้อยน่ารักเกินบรรยาย
"หยางหยาง ตามป้ามากินให้มากๆ เข้า เจ้าผอมเกินไปแล้ว"