เจียงอวิ๋นซุ่ยมอบน้ำเต้าทองคำให้อ้วนพ่อครัวใหญ่หนึ่งลูก
เขาชอบดื่มสุรา น้ำเต้าทองคำนี้จึงทำเป็นรูปน้ำเต้าเหล้า
อ้วนพ่อครัวใหญ่ถือไว้ด้วยความรักใคร่ไม่ยอมวางมือ
“โอ๊ย จะเกรงใจเกินไปแล้วขอรับ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ...”
ปากบอกว่าเกรงใจ แต่อ้วนพ่อครัวใหญ่กลับเก็บน้ำเต้าอย่างซื่อตรงเหลือเกิน
“เสี่ยวอวิ๋นซุ่ยเอ๋ย เจ้าช่างเป็นหลานสาวที่ว่านอนสอนง่ายของท่านปู่อ้วนจริง ๆ!”
เจียงอวิ๋นซุ่ยแทะขาหมูพะโล้ ปากเล็กมันวาว อ้วนพ่อครัวใหญ่หาได้รังเกียจแม้แต่น้อย
คนอื่น ๆ ในห้องครัวก็ขะมักเขม้นไม่น้อย เพราะที่จริงแล้ว แม้นางจะมีฐานะเป็นสาวใช้ แต่แท้จริงก็คือคุณหนูน้อยของจวน
คุณหนูน้อยผู้นี้ยังใจกว้างยิ่งนัก ครั้งนี้มาที่ครัวยังปูนบำเหน็จถั่วลิสงเงินให้บ่าวในครัวคนละหนึ่งเม็ด ลูกมือคนสนิทของอ้วนพ่อครัวใหญ่ได้ถึงสองเม็ด
ยามนี้ทุกคนล้วนหาวิถีทางปรุงของอร่อยให้นาง
“วันพรุ่งนี้ซื่อจื่อบอกว่าจะฆ่าแกะเพื่อฉลอง เสี่ยวอวิ๋นซุ่ยพอใจส่วนใดหรือไม่ พวกเราจะได้เก็บไว้ให้เจ้าเป็นพิเศษ”
เจียงอวิ๋นซุ่ยกล่าวขึ้นทันที “ซี่โครงแกะน้อย”
“อีกทั้งยังอยากกินเนื้อย่างเสียบไม้กับเห็ดย่าง”
อ้วนพ่อครัวใหญ่ตบอก “ไม่มีปัญหา ยกให้ข้าเถิด”
กินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว เจียงอวิ๋นซุ่ยก็นำสุนัขสองตัวกับไก่อีกสองตัวออกเดินเล่นย่อยอาหาร
ต้าหลี่ยามนี้หาได้เงียบเหงาอย่างแต่ก่อนอีกต่อไป
อ้วนพ่อครัวใหญ่อุ้มเจียงอวิ๋นซุ่ย พลางเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นสองสามวันนี้ให้นางฟังด้วยท่าทางเบิกบาน
“เสี่ยวอวิ๋นซุ่ย เจ้าไม่รู้ว่ายามนี้ซื่อจื่อของพวกเราได้ใจราษฎรต้าหลี่แล้วนะ...”