ฉูฟู่ตึงเครียดขึ้นมาทันที
มือที่กำเมล็ดแดนดิไลออนกับลาล่าเถาไว้แน่นพร้อมจะปลุกกองทัพพืชออกมา ให้พวกคนจากสตูดิโอหวนอวี่ได้ลองสัมผัส “แพ็กเกจมัดรวม” แบบใหม่
แต่ในวินาทีถัดมา
ฉูฟู่เห็นหวนอวี่ควงปาตะโกนจบสองคำนั้น แล้วหดตัวกลับไปด้านหลังอย่างฉับพลัน ก่อนจะแทรกตัวเข้าไปอยู่กลางขบวนได้อย่างลื่นไหลสุด ๆ
ขบวนผู้เล่นกว่าห้าสิบคนล้อมหวนอวี่ควงปาไว้เป็นชั้น ๆ จากนั้นก็วิ่งเต็มฝีเท้าราวกับแข่งวิ่งร้อยเมตร มุ่งหน้าไปยังทางเข้าดันเจียน
คนที่อยู่กลางขบวนรีบกินยาหดตัว แล้วก็เข้าสู่ม่านแสงของดันเจียนระดับธรรมดาไปในพริบตา
“คุ้มกันสำเร็จ รีบหนีเร็ว!”
ผู้เล่นจากสตูดิโอหวนอวี่หนีเข้าไปในทุ่งข้าวสาลีอย่างรวดเร็วราวกับหมาจนตรอก ความเร็วตอนนี้ยิ่งกว่าตอนขามาเสียอีก แถมยังมีเสียงกรีดร้องดังขึ้นด้วย
อีกฝ่ายถูกหนูกลายพันธุ์โจมตีเข้าแล้ว
“หา นี่มัน...”
ช่างประเมินยากจริง ๆ
ฉูฟู่ถึงกับพูดไม่ออก
นึกว่าจะได้เห็นเรื่องใหญ่ ที่ไหนได้ดันเป็นเรื่องใหญ่แบบหนีหัวซุกหัวซุน
“เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เขาทำท่าอย่างกับจะสู้ตายกับพวกเรา ฉันนึกว่าจะเอาจริงซะอีก ผลสุดท้ายมีแค่นี้เหรอ?”
เจียวเจียวไม่เจี๋ยวหลุดหัวเราะออกมา
ขุมกำลังระดับนี้ จะเอาอะไรมาแย่งอันดับหนึ่งของหมู่บ้านผู้เริ่มต้นกับพวกเธอล่ะ?
“เสียเวลาเปล่า!”
ฉูฟู่หาที่เหมาะ ๆ แล้วหยิบเต็นท์ออกมา
เมื่อกางเต็นท์ออก ก็กลายเป็นเต็นท์ที่มีพื้นที่สี่ตารางเมตร ฉูฟู่กำลังจะมุดเข้าไป
“ตัวเขียวสาว!”
เสียงหนึ่งดังขึ้นมา ฟังดูสุภาพมาก
ฉูฟู่หันไปมอง เห็นผู้เล่นหญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง เหนือศีรษะมีชื่อผู้เล่นว่า ผู้ทอฝัน