ครึ่งชั่วโมงก่อน
ฉูเฟิงได้รับโทรศัพท์จากคนแปลกหน้า
ประโยคแรกที่อีกฝ่ายพูดทำให้เขาตกตะลึง
“สวัสดีครับ คุณเป็นพี่ชายของฉูฟู่ใช่ไหมครับ? ผมเป็นเพื่อนเล่นเกมของฉูฟู่ เธอฝากให้ผมลองสืบเรื่องของคุณ และหวังว่าคุณจะหาอุปกรณ์สื่อสารมาเชื่อมต่อกับเธอ แบบนี้พวกคุณก็จะติดต่อกันได้ครับ!”
“อะไรนะ? ฉูฟู่ฟื้นแล้วเหรอ???”
“แค่กำลังเล่นเกมอยู่ครับ!”
“ดี ดี ดีมากเลย ขอบคุณ ขอบคุณนะครับ! ขอถามหน่อย ตอนนี้น้องสาวผมในเกมเป็นยังไงบ้าง? เธอสบายดีไหม?”
“เธอเก่งมากครับ!” น้ำเสียงของเสิ่นฉื่ออ่อนโยน ราวกับมีรอยยิ้มที่แฝงความโล่งใจอยู่ “พรสวรรค์ของเธอสูงมาก เป็นระดับ S เลยครับ! อาชีพจอมพิษ”
ฉูเฟิงรู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ
ในฐานะคลั่งน้องสาวอย่างเขา ฟังออกทันทีว่าน้ำเสียงของเสิ่นฉื่อไม่เหมือนเดิม
ไม่เพียงเท่านั้น ในใจเขายังอดบ่นไม่ได้
[น้องสาวซื่อเกินไปแล้ว ถึงกับบอกเรื่องสำคัญอย่างพรสวรรค์ให้คนอื่นรู้]
แต่ฉูเฟิงย่อมพูดแบบนั้นออกมาไม่ได้
“อย่างนั้นก็ดีแล้ว ดีแล้ว ขอบคุณที่ช่วยนะ น้องสาวผมไม่ค่อยได้เล่นเกม อายุเธอก็ยังน้อย ตอนเป็นผู้ป่วยภาวะผักเธออายุแค่สิบห้า ตอนนี้นิสัยใจคอก็น่าจะยังเหมือนเด็กอายุสิบห้าอยู่”
เพราะงั้นห้ามมีความรักก่อนวัยอันควรเด็ดขาด!
ถึงฟังจากเสียงแล้วอีกฝ่ายจะดูอายุไม่มาก แต่ห้ามคิดอะไรกับน้องสาวผมเด็ดขาด เข้าใจไหม?
“พรสวรรค์ด้านเกมของฉูฟู่แข็งแกร่งมากครับ ตอนนี้พวกเราปราบบอสไปแล้วหนึ่งตัว ด่านรังหนูกลายพันธุ์ทั้งสามระดับความยากก็ผ่านครบหมดแล้ว!”
[แย่แล้ว แย่แล้ว แย่แล้ว น้องสาวฉันโดนพาแบกจนบินแล้วเหรอ? นี่มันนักเลงเกมตัวท็อปในเกมชัด ๆ น้องสาวฉันอย่าไปหลงผู้ชายคนนี้เชียวนะ!]
“ขอบคุณจริง ๆ นะครับ งั้นผมคำนวณเงินให้คุณตามราคาตลาดดีไหม? แต้มค่าสถานะหนึ่งแต้มต่อหนึ่งหมื่นหยวน!”
[รับเงินไปแล้วก็อยู่ห่างจากน้องสาวฉันซะ]
แน่นอนว่าเสิ่นฉื่อรับเงินก้อนนี้ไม่ได้