【ใครบอกว่าถวายของให้มาสเตอร์ตัวเขียวได้แค่ถวายภัยพิบัติ? ถวายพืชกับสารพิษก็ได้เหมือนกัน!】
【จริง ๆ แล้วถวายให้ราชินีจอเจียวดีกว่า แค่มีดินก็พอแล้ว ตอนนี้ฉันขุดแร่ทุกวัน เอาหินไปถวายราชินีจอเจียว อีกฝ่ายก็ให้เหรียญทองมาเลย】
【ราชินีจอเจียวใจกว้างจริง ๆ!】
【คนข้างบนโง่หรือเปล่า? เหรียญทองมีค่าน้อยที่สุด แต้มค่าสถานะต่างหากคือสิ่งสำคัญ!】
【เกมนี้พวกผู้เล่นระดับท็อปมีค่าสถานะเว่อร์เกินมนุษย์ คนที่มาทีหลังไม่มีทางตามทัน สุดท้ายก็ต้องพังอยู่ดี ยังจะยอมเป็นวัวเป็นม้าให้คนอื่นอีกเหรอ?】
【สุดยอด ตอนนี้ยังคิดว่านี่เป็นแค่เกมอีกเหรอ ชีวิตนี้ของนายคุ้มแล้วล่ะ】
เริ่มทะเลาะกันแล้ว
กระทู้ยิ่งเถียงกันดุเดือด ความนิยมก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นตามไปด้วย
มองเผิน ๆ เหมือนคนไม่กี่กลุ่มกำลังแย่งชิงสงครามเทพ แต่จริง ๆ แล้วทั้งหมดล้วนเป็นการประชาสัมพันธ์อย่างหนึ่ง
ฉูฟู่ถึงกับสงสัยว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของเฟิงฮุ่ยหมิน แต่เธอดูไม่ออกเลยว่าใครเป็นหน้าม้า
โชคดีที่ฉูฟู่ เสิ่นฉื่อ และราชินีจอเจียวเป็นเพื่อนกัน
ถ้าเป็นเทพที่ไม่เกี่ยวข้องกัน เกรงว่าคงสู้กันเพื่อแย่งชิงผู้ศรัทธาไปแล้ว
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เพราะผู้ศรัทธามีอยู่เท่านั้น วันนี้ไปตัดไม้ ก็ย่อมไปขุดแร่ไม่ได้
นี่จึงเป็นเหตุผลที่เทพหลายองค์แย่งชิงผู้ศรัทธาและสิทธิ์อำนาจเทพกัน
เมื่อกระทู้แพร่กระจายออกไป
ทุกคนก็พบว่าสิ่งของที่ตนได้รับจากการเซ่นสังเวยมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แค่นอนเฉย ๆ ก็สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งได้
คนเยอะ พลังย่อมมากตามไปด้วย
ประชากรทั่วโลกมีหนึ่งหมื่นล้านคน ต่อให้ครึ่งหนึ่งอยู่ในเกม แค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ช่วยทำงานให้พวกเขา การเติบโตก็น่ากลัวแล้ว