เขาคือโลเรนต์ นักลอบเลเวล 30 จากประเทศเมกา
จากข้อมูลที่ลอสส์สืบมา เขารู้ว่าชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาและดูอายุน้อยที่อยู่ตรงหน้า คือพี่ชายของฉูฟู่
ดีเลย
จับตัวผู้ชายคนนี้ไว้ แล้วให้พี่ชายโทรหาฉูฟู่ บีบให้เธอออกจากเกม
ทำภารกิจให้เสร็จเร็ว ๆ จากนั้นสกุลเงินสหพันธ์หนึ่งร้อยล้านก็จะเข้ากระเป๋า!
ราบรื่นเกินไปแล้ว
โลเรนต์ยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม เผยให้เห็นฟันขาวโพลนกับเหงือกแดงฉาน ก่อนจะเลียริมฝีปาก
เขายื่นมือออกไป บีบเข้าที่ลำคอของฉูเฟิง
ฉูเฟิงเอียงคอเล็กน้อย
โลเรนต์ชะงัก คิดว่าอีกฝ่ายแค่โชคดี จึงยื่นมือคว้าอีกครั้ง
ฉูเฟิงก้าวไปข้างหน้าสองก้าว
โลเรนต์โมโหจัด ชักมีดสั้นออกมา ตั้งใจจะฟันขาฉูเฟิงให้ขาดก่อน
แต่ในจังหวะที่เขาชักมีดสั้นออกมา ฉูเฟิงก็หันหน้ากลับมาเช่นกัน
พอเห็นมีดสั้นของอีกฝ่าย ฉูเฟิงก็แสดงสีหน้าผิดหวังทันที
“แค่อาวุธสักชิ้นยังไม่ยอมแลกเงินออก ไอ้คนจน!”
โลเรนต์ทนไม่ไหว สบถภาษาต่างประเทศรัวออกมา
“แกต่างหากที่จน! แกรู้ไหมว่าแลกอุปกรณ์ออกมาต้องใช้เงินเท่าไร? เดี๋ยวนะ... แกรู้ได้ยังไง”
ฉูเฟิงพูดภาษาของประเทศเมกาเช่นกัน
เขาเป็นคนที่ใช้ชีวิตอยู่หลายปีหลังการรุกรานของเกม ในตอนนั้นสามประเทศใหญ่ร่วมมือกันโต้กลับ พอได้สื่อสารกันบ่อย ๆ เขาก็เรียนรู้ภาษาไว้ภาษาหนึ่ง
แต่เขาไม่ได้ตอบคำถามของโลเรนต์
วินาทีถัดมา โลเรนต์ก็เห็นฉูเฟิงหยิบมีดสั้นที่มีควันดำลอยกรุ่นออกมาจากกระเป๋ากางเกง
มีดสั้นเล่มนี้ยาวถึงหนึ่งเมตร ไม่มีทางหยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกงของอีกฝ่ายได้แน่
ความเป็นไปได้เดียวคือ อีกฝ่ายหยิบมันออกมาจากเป้มิติ