“3 ชั่วโมง”
3 ชั่วโมง! มากพอแล้ว!
แต่หลี่เหวยเจิ้งก็ยังถามว่า “งั้นคุณใช้การรักษาแบบนี้ได้กี่ครั้ง เราจะได้วางแผนกันถูก!”
ครั้งก่อนฉูฟู่ใช้บัตรทดลองใช้ แต่เธอก็เคยบอกว่าค่ามานาของตัวเองมีจำกัด จึงกลายพันธุ์พืชได้แค่ 10 ต้น และควบคุมพืช 10 ต้นให้โจมตีได้
ถ้าพี่หนูเย็บใช้สกิลได้แค่ 10 ครั้ง ตอนนี้ก็ใช้ไปแล้วสามครั้งสินะ!
ถ้าเป็นแบบนั้น โควตาที่เหลืออีกเจ็ดครั้งก็สำคัญอย่างยิ่ง
ยังดีที่สกิลของพี่หนูเย็บน่าจะมีความสามารถในการฮีลหมู่
แบบนี้ก็จะช่วยคนได้มากขึ้น
คิดไม่ถึงเลยว่าพี่หนูเย็บจะยังมีเรื่องให้ประหลาดใจอีก
“พลังของฉันไม่ใช่ค่ามานา แต่เป็นพลังชีวิต ฉันแทงเข็มใส่ตัวเองก็ฟื้นฟูได้ เพราะงั้นตามทฤษฎีแล้ว การรักษาของฉันไม่มีข้อจำกัด”
หลี่เหวยเจิ้งถูกความยินดีอย่างมหาศาลโอบล้อม
เขาอยากพาพี่หนูเย็บไปด้วย เพื่อออกไปช่วยคน
แต่กลับไม่กล้า!
พี่หนูเย็บสำคัญเกินไป ถ้าออกไปแล้วเกิดเรื่องไม่คาดฝันจะทำอย่างไร?
หากยังมีนักลอบจากต่างแดนแทรกซึมเข้ามาอีก หลี่เหวยเจิ้งก็รับผิดชอบไม่ไหว
ยิ่งไปกว่านั้น ในคฤหาสน์วั่งซีต้องมีผู้เชี่ยวชาญคนอื่นคอยคุ้มกันอยู่แน่นอน
ที่นี่ต่างหากคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด
“คุณหลี่เจินเจิน ในช่วงสามชั่วโมงนี้ คุณช่วยรักษานักรบคนอื่น ๆ ได้ไหม? ไม่ต้องห่วง ผมไม่ให้คุณรักษาฟรี ๆ หรอก คุณเสนอราคามาได้เลย ผมยินดีจ่ายแน่นอน”
หลี่เจินเจินย่อมเต็มใจช่วยอยู่แล้ว
พออีกฝ่ายพูดว่าจะจ่ายเงิน เธอกลับรู้สึกเกรงใจขึ้นมานิดหน่อย