ปุ๊!
หยูเจี้ยนเช่อกระอักเลือดออกมา
เลือดพุ่งออกมาต่อหน้าต่อตา ทำเอาหยูเจาจ้าวตกใจ หลู่ซื่อเหว่ยรีบดึงหยูเจาจ้าวให้ถอยห่างทันที เพื่อไม่ให้เลือดกระเด็นโดนตัว
โครม!
หยูเจี้ยนเช่อเซไปมา ก่อนจะล้มลงกับพื้นทั้งตัว
คราวนี้ก็ดีเลย
หยูเจี้ยนเช่อเข้าโรงพยาบาลไปอีกคน
ช่วงนี้จิตใจและสภาพจิตของเขาได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนัก
แถมยังต้องไปทำงาน ทำงานล่วงเวลา นอนไม่หลับ ดื่มเหล้าหนัก ร่างกายฝืนทนมาตลอด
วันนี้เวินจือฮวาตั้งครรภ์ พอถูกหยูเจาจ้าวกระตุ้นเข้าอีก เขาก็กระอักเลือดล้มลงทันที
“คุณหมอคะ เขาจู่ ๆ ก็กระอักเลือดแล้วหมดสติไปค่ะ”
“สหายหญิง คุณเป็นอะไรกับเขาหรือ”
“ฉันเป็นแค่คนผ่านทางค่ะ ภรรยาของสหายคนนี้อยู่ห้องผู้ป่วยห้องนั้น ได้ยินว่าตั้งครรภ์ ส่วนลูกสาวของเขาก็ตั้งครรภ์เหมือนกัน แถมยังหมดสติอยู่ในห้องผู้ป่วยอีกห้องหนึ่งค่ะ
อ้อ เขายังมีลูกชายอีกคน น่าจะอยู่ในห้องผู้ป่วยของลูกสาวเขานะคะ”
“อ๋อ คนที่ตัวเหม็นกลิ่นอึไปทั้งตัวแล้วถูกหามมาส่งนั่นเอง”
พอหมอได้ยินก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร ตอนเวินจือฮวาถูกส่งมาโรงพยาบาล เรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นใหญ่โตจนแพร่ไปทั่วโรงพยาบาลในพริบตา
หยูเจาจ้าวไม่ได้อยู่ต่อ เธอออกจากโรงพยาบาลไปพร้อมกับหลู่ซื่อเหว่ย
ไม่เห็นเฮ่อยื่อเลี่ยงกับหลี่เสี่ยวหยุน คาดว่าพวกเขาคงกลับไปแล้ว
เธอไม่ได้ไปปรากฏตัวต่อหน้าเวินจือฮวา หยูเจ้ตี้ หยูเย่าจู่ และจาจินฮวา เผื่อเวินจือฮวาจะใช้เรื่องท้องมาเป็นข้ออ้าง แล้วให้จาจินฮวามาจัดการเธอ
เธอไม่รู้เลยว่า หลังจากเธอออกจากโรงพยาบาลไปแล้ว
เวินจือฮวาฟื้นขึ้นมา พอเห็นจาจินฮวาก็มีสีหน้าซับซ้อน
พวกเธอเคยสาบานเป็นพี่น้องกัน เป็นคู่พี่น้องที่สนิทสนม รู้จักกันมายี่สิบปี เป็นเพื่อนรักกันมายี่สิบปี
เสื้อผ้ารองเท้าก็สลับกันใส่ ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ดีต่อกันมากแค่ไหน
แต่ชะตากลับเล่นตลก ทำให้พวกเธอกลายเป็นศัตรู คอยจ้องจะให้อีกฝ่ายตายไปเสียเดี๋ยวนั้น
จาจินฮวาเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน “จือฮวา เรารู้จักกันมายี่สิบปีแล้ว ตอนนี้คุณกำลังตั้งท้องลูกของเป๋าเก้น คุณก็รู้ว่าเป๋าเก้นพิการไปแล้ว เด็กคนนี้สำคัญกับฉันมาก”