เยี่ยนซู่อี้หย่อนกรดโฟลิกเข้าปาก ก่อนกลืนลงไปพร้อมน้ำอุ่น บนโต๊ะ โทรศัพท์กำลังเปิดข่าวฮิตที่ถังเข่อ เพื่อนสนิทของเธอส่งมาให้
“อัจฉริยะทางดนตรีซูเหมียนกลับประเทศ ประธานลู่ไปรับด้วยตัวเอง”
ในคลิปข่าว ลู่หวยสวมเสื้อโค้ตสีดำ ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาและสูงศักดิ์เช่นเคย ทว่าท่ามกลางเหล่าสื่อที่รุมล้อม เขากลับกางแขนปกป้องหญิงสาวในอ้อมอกด้วยตัวเองแทนบอดีการ์ด จนพาขึ้นรถตู้ได้อย่างปลอดภัย ความอ่อนโยนและความกังวลในแววตาถูกกล้องจับภาพและขยายให้เห็นชัด
“รักเก่าของประธานลู่หวนคืน การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลเยี่ยนใกล้พังทลาย”
ข้อความสีแดงที่มีคนกดถูกใจเกินแสน ถูกปักหมุดไว้กลางคลิป
เยี่ยนซู่อี้ไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้นัก เธอกดออกจากลิงก์อย่างสงบนิ่ง แล้วแตะเปิดข้อความเสียงของถังเข่อที่ส่งตามมา
“ลู่หวยหมายความว่ายังไง? ไปรับซูเหมียนอย่างไม่คิดปิดบัง นี่ไม่เท่ากับตบหน้าเธอหรอกหรือ?”
“แฟนคลับของซูเหมียนยิ่งประสาทกันใหญ่ ข้างล่างนั่นเรียกร้องให้เธอหย่าแล้วหลีกทางให้ความรักกันหมด บ้ากันไปแล้ว!”
“ซู่อี้ เธอจะจัดการเรื่องนี้ยังไง? ซูเหมียนเห็นชัด ๆ ว่าจ้างคนมาปั่นกระแส แสร้งทำตัวใสซื่อบริสุทธิ์ น่าอยากตบให้สักฉาดจริง ๆ”
เมื่อเทียบกับถังเข่อที่เดือดดาลจนแทบคลั่ง อารมณ์ของเยี่ยนซู่อี้กลับไม่สั่นไหวมากนัก เธอกับลู่หวยแต่งงานกันเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ ก่อนแต่งงานเธอก็รู้อยู่แล้วว่าคนที่ลู่หวยรักคือซูเหมียน
ตอนนั้นที่เธอตัดสินใจแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ ก็เพราะต้องการทรัพยากรจากตระกูลลู่มาช่วยรักษาความมั่นคงท่ามกลางความขัดแย้งภายในตระกูลเยี่ยน ส่วนตระกูลลู่ก็ต้องการสถานะคุณหนูจากตระกูลเก่าแก่ของเธอ เพื่อกลบกระแสเสียหายที่ซูเหมียน นักแสดงหญิงคนหนึ่ง นำมาสู่ตระกูลลู่
เพื่อแสดงความจริงใจ ในวันที่เธอกับลู่หวยไปจดทะเบียนสมรส ตระกูลลู่ก็ส่งซูเหมียนไปต่างประเทศ พร้อมตัดกิจกรรมทุกอย่างของเธอในประเทศ
ในสายตาคนนอก เป็นเธอจริง ๆ ที่ทำลายความรักลึกซึ้งกินใจของลู่หวยกับซูเหมียน
แต่การแต่งงานครั้งนี้เป็นเพียงความร่วมมือที่ทั้งสองฝ่ายต่างได้ประโยชน์ ไม่จำเป็นต้องเอาความรู้สึกส่วนตัวเข้ามาปะปน
ตอนนี้ซูเหมียนกลับมาแล้ว แถมลู่หวยยังไปรับด้วยตัวเอง ข่าวขึ้นอันดับค้นหายอดนิยมจนกลายเป็นกระแสร้อนแรง เพียงเท่านี้ก็แสดงให้เห็นท่าทีของเขาในตอนนี้ได้ชัดเจนว่า เขาต้องการต้อนรับรักเก่ากลับมา
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เยี่ยนซู่อี้ก็ไม่มีเหตุผลต้องครองตำแหน่งคุณนายลู่ต่อไป
เพียงแต่…
เธอก้มลงลูบหน้าท้องเบา ๆ เด็กคนนี้มาไม่ถูกเวลาเลย
เธอตอบข้อความเสียงกลับไปว่า “ฉันคิดว่าจะยอมให้พวกเขาได้รักกันสมหวัง”
พอส่งข้อความออกไป เสียงของถังเข่อก็พรั่งพรูมาติด ๆ กันราวกับประทัดระเบิดกลางบ่อปลา
เยี่ยนซู่อี้วางโทรศัพท์ทิ้งไว้ข้าง ๆ ให้เล่นข้อความเสียงต่อไปเอง ระหว่างฟัง เธอก็เปิดอีเมลและค้นหาฉบับร่างที่เขียนไว้เมื่อสามปีก่อน ในนั้นมีข้อตกลงหย่าฉบับหนึ่ง เธอเตรียมไว้ให้ตัวเองในวันที่ไปจดทะเบียนสมรส
ด้วยความสามารถของลู่หวย การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์สามปีก็มากพอให้เขาควบคุมทุกอย่างในตระกูลลู่ได้แล้ว การไปรับซูเหมียนกลับมาเป็นเพียงเรื่องของเวลา
ในตระกูลร่ำรวย ความรักเป็นเพียงสิ่งที่ช่วยเติมเต็มให้ชีวิตงดงามขึ้นเท่านั้น
เรื่องนี้ทำให้เธออดอิจฉาลู่หวยไม่ได้ อย่างน้อยเขาก็มีคนรักที่ฝังลึกในหัวใจ และชีวิตของเขาก็กำลังจะสมบูรณ์พร้อม
ต่างจากเธอ…
ความไม่สบายที่หลงเหลือจากอาการแพ้ท้องตีวนอยู่ในท้อง กลบความขมขื่นจาง ๆ ในใจไปจนหมด
เยี่ยนซู่อี้ขยับเมาส์ ดาวน์โหลด แล้วสั่งพิมพ์
กลิ่นหมึกจาง ๆ ลอยอบอวลไปทั่วห้อง ในที่สุดเสียงของถังเข่อก็เล่นจบ เยี่ยนซู่อี้ฟังเข้าใจเพียงไม่กี่คำ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปข้อตกลงหย่าส่งไปให้ แล้วตัดบทสนทนาด้วยตัวเอง
ความวุ่นวายภายในตระกูลเยี่ยนเพิ่งสงบลง การยุติความร่วมมือในการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ตอนนี้ก็นับว่าเป็นจังหวะเหมาะสม
เธอหยิบข้อตกลงหย่าแล้วลุกขึ้นกลับเข้าห้องนอน
ช่วงแรกของการตั้งครรภ์ทำให้ง่วงง่ายที่สุด หลังดื่มนม เธอก็ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว ขณะกำลังหลับ ๆ ตื่น ๆ ก็มีคนโอบกอดเธอจากด้านหลัง กลิ่นหอมคุ้นเคยปะปนกับความเย็นสดชื่นหลังอาบน้ำ
ลู่หวยกลับมาแล้วจริง ๆ
การกลับมาพบกันหลังแยกจากรักแรกพบที่เปรียบเสมือนแสงจันทร์ขาว ไม่ควรเป็นช่วงเวลาที่ไฟรักลุกโชนหรือ? แล้วทำไมเขาถึงไม่อยู่กับซูเหมียน แต่กลับมาที่นี่แทน? เพราะจริยธรรมในฐานะสามีที่ยังอยู่ในระหว่างสมรสหรือ?
เยี่ยนซู่อี้ไม่มีแรงจะคิด เธอง่วงจนแทบลืมตาไม่ขึ้น จึงขยับตัวดิ้นเบา ๆ เสียงทุ้มแหบพร่าของลู่หวยกระซิบข้างหู “ตื่นแล้วหรือ?”
ยังไม่ทันที่เธอจะตอบ จูบแผ่วเบาก็พร่างพรมลงบนข้างหู ก่อนเลื่อนตามแนวลำคออย่างเชื่องช้าและหนักแน่นขึ้นเรื่อย ๆ เต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันดุดันและการครอบครอง
เสียงเสียดสีของเสื้อผ้าดังสลับกับเสียงหอบหายใจแหบพร่าในความมืด ชวนให้ใจวาบหวามเป็นพิเศษ
เยี่ยนซู่อี้ฟังจนใบหูร้อนผ่าว ทว่าภาพคลิปข่าวที่ถังเข่อส่งมาให้กลับวาบขึ้นในหัว เธอจึงคว้ามือใหญ่ที่กำลังซุกซนของชายหนุ่มไว้แน่น “ลู่หวย ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ”
“เรื่องโครงการตงเฉิงหรือ? พรุ่งนี้ค่อยไปคุยกันที่บริษัท” ลู่หวยพลิกมือมากุมมือเธอไว้ สอดประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกัน
ที่จริงแล้ว ภาพลักษณ์ของลู่หวยเย็นชา สงวนท่าที และสุภาพสง่างามมาโดยตลอด
หลังแต่งงาน ทั้งสองคนแยกกันอยู่มาตลอด แม้แต่จับมือหรือกอดกันก็ไม่เคยมี
จนกระทั่งงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จเมื่อครึ่งปีก่อน ทั้งคู่เมามายแล้วเผลอพลั้งไปถึงเตียง ทว่ากลับพบโดยไม่คาดคิดว่าร่างกายของทั้งสองเข้ากันได้อย่างน่าเหลือเชื่อในเรื่องนี้
พวกเขาต่างเข้าใจโดยไม่ต้องพูด จึงเริ่มอยู่ด้วยกัน ไม่มีใครอยากเป็นคนทำลายบรรยากาศด้วยการพูดถึงความรัก
ส่วนเวลาที่ไม่ได้อยู่บนเตียง เยี่ยนซู่อี้กับลู่หวยแทบไม่สนิทกันเลย หัวข้อสนทนาจำกัดอยู่แค่เรื่องงานเท่านั้น แม้แต่บทสนทนาในหน้าต่างวีแชตของทั้งคู่ก็ยังค้างอยู่ที่คำขอเป็นเพื่อนเมื่อสามปีก่อน ในวันที่ไปจดทะเบียนสมรส
ความใกล้ชิดทางกายช่วยบรรเทาความไม่สบายจากการตั้งครรภ์ของเยี่ยนซู่อี้ได้ แต่เมื่อชายหนุ่มยื่นมือมาบีบเอวเธอ เธอก็ปฏิเสธ
ท่านั้นอาจทำให้ลูกบาดเจ็บได้
……
เช้าวันต่อมา เยี่ยนซู่อี้ถูกความหิวปลุกให้ตื่น พอลืมตาขึ้น ฟ้าก็สว่างจ้าแล้ว
กลิ่นหอมหวานของวาฟเฟิลที่เพิ่งอบเสร็จลอยมาแตะจมูก แถมยังใส่ราสป์เบอร์รีที่เธอชอบที่สุดด้วย ในช่วงที่หิวง่ายอยู่แล้ว เธอเม้มริมฝีปากที่บวมเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งอย่างสะลึมสะลือ
ผ้าห่มบางบนตัวเลื่อนหล่นลงมา ลำคอระหงมีรอยจูบสองสามรอย ไล่ลงไปถึงไหปลาร้างดงามซึ่งมีรอยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ สายเดี่ยวของชุดนอนสีดำคลายหลวมพาดอยู่บนอก เผยเสน่ห์เย้ายวนเพียงครึ่งเดียว
แต่เธอไม่ทันสังเกต เพียงเหนื่อยล้าจนยกมือจัดผมยาวที่สยายอยู่เล็กน้อย ก่อนเปิดผ้าห่มเตรียมลงจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟัน พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นลู่หายนั่งเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนโซฟาบุผ้าไม่ไกล นิ้วเรียวยาวดุจหยกกำลังพลิกอ่านเอกสารฉบับหนึ่ง
ชุดสูทสั่งตัดสีดำ แม้แต่กระดุมข้อมือก็ยังสั่งทำพิเศษ ยิ่งขับให้ช่วงไหล่กว้างของเขาดูสง่าผ่าเผย ทั้งยังแผ่รัศมีสูงศักดิ์และเย็นชา
เมื่อรู้ว่าเธอตื่นแล้ว ลู่หวยก็โยนเอกสารลงบนโต๊ะ แววตาเรียบเฉย ไร้ซึ่งความอ่อนโยนแนบชิดยามค่ำคืนที่เขาโอบกอดเธอและพากันดำดิ่งสู่ห้วงปรารถนาแม้แต่น้อย
“เหตุผล”
เยี่ยนซู่อี้มองไปยังเอกสารที่ถูกโยนทิ้งไว้ นั่นคือข้อตกลงหย่าที่เธอพิมพ์และเซ็นชื่อไว้เมื่อคืน แล้วซ่อนไว้ใต้หมอน
ทว่าปกที่เดิมเรียบตึงกลับยับย่นและฉีกขาดจากการยับยั้งชั่งใจไม่อยู่ ดูน่าเวทนาอยู่ไม่น้อย เธอไม่รู้ว่าลู่หวยไปเจอมันมาจากที่ไหน และบนเอกสารมีอะไรเปื้อนอยู่หรือเปล่า…