"ไม่รู้สิ เราอย่าไปยุ่งเรื่องคนอื่นเลย"
เย่ชิงหลานชี้ไปที่อาคารสีขาวเทาด้านหน้า
เหนือประตูมีจออิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่แขวนอยู่ ข้อความวิ่งว่า "สนามสอบใหญ่ผู้มีพลังพิเศษ·สนามสอบสายโจมตี"
"คุณชาย ด้านหน้าเป็นสนามสอบของสายโจมตีแล้วค่ะ สนามสอบสายป้องกันและสายสนับสนุนอยู่อีกด้านหนึ่ง"
ลู่จือสิงบิดขี้เกียจ "ครับ ทราบแล้ว ขอบคุณนะพี่เย่ ผมเข้าไปก่อนนะ"
เขาหันไปทางซ่งเสี่ยวเหอ "พี่เย่ พาเสี่ยวเหอไปสนามสอบอีกแห่งเถอะ"
มือของซ่งเสี่ยวเหอยังคงกำชายเสื้อเขาไว้ ไม่ยอมปล่อย
เธอก้มหน้า นิ้วค่อยๆ เลื่อนหลุดจากชายเสื้อทีละนิด
ลู่จือสิงมองเธอแวบหนึ่ง แล้วก้าวเดินไปทางประตูสนามสอบ
ซ่งเสี่ยวเหอยืนอยู่ที่เดิม มองแผ่นหลังของเขาจนหายเข้าไปในทางเดิน
เย่ชิงหลานยืนอยู่ข้างหลังเธอ น้ำเสียงเย็นชาแต่แฝงความอ่อนโยน "คุณหนู ทางนี้ค่ะ"
ซ่งเสี่ยวเหอพยักหน้า เดินตามเย่ชิงหลานไปอีกทางหนึ่ง
เดินไปได้สองก้าว จู่ๆ ก็หันกลับมามองทางที่ลู่จือสิงหายไป แล้วหมุนตัวกลับ กำหมัดแน่น
ในนิยายบอกว่า นางเอกในยามคับขันจะไม่ถ่วงพระเอก เธอก็ทำได้เหมือนกัน
———
จุดตรวจสอบความปลอดภัยต่อแถวยาวแล้ว
ผู้สอบกว่าร้อยคนเบียดเสียดกันในช่องตรวจสอบธรรมดาไม่กี่ช่อง
มีคนเขย่งเท้ามองไปข้างหน้า เห็นช่อง VIP ว่างเปล่าไม่มีใคร ก็อดบ่นพึมพำไม่ได้ว่า "ทำไมตรงนั้นไม่มีคน"
เพื่อนข้างๆ ดึงแขนเสื้อเขา แล้วยักคางไปทางรถเก๋งยาวสีดำ
ลู่จือสิงเดินไปทางช่อง VIP
ที่ปากช่องมีเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบยืนอยู่สองคน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ยืนตัวตรง สีหน้าเคร่งขรึม
เจ้าหน้าที่ชายเห็นคนเดินมา ก็ยื่นมือออกไปตามหน้าที่ กล่าวอย่างเป็นทางการ "สวัสดีครับ ขอดูบัตรเข้าสอบด้วย"
ลู่จือสิงล้วงบัตรเข้าสอบจากกระเป๋าส่งให้
เจ้าหน้าที่ชายรับไป กวาดตามองชื่อบนนั้น สีหน้าชะงักไปชัดเจน "ลู่... ลู่จือสิง?"
ตาของเจ้าหน้าที่หญิงเป็นประกายทันที รีบเข้ามาใกล้ สำรวจลู่จือสิงตั้งแต่หัวจรดเท้าสองรอบ น้ำเสียงก็ดูกระตือรือร้นขึ้นหลายส่วน "อ๋า ท่านคือคุณชายของท่านผู้บัญชาการลู่เฉ่าเซี่ยนี่เอง?"
ลู่จือสิงพยักหน้าอย่างสงบ "ใช่ผมเอง ทำไม รูปไม่เหมือนตัวหรือ?"