ลู่จือสิงเหลือบมองอาหารบนโต๊ะที่กินไปเกือบหมด เช็ดปากแล้วลุกขึ้นยืน: "เร็วจัง? ได้ งั้นเริ่มเลย"
นอกเต็นท์ ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก
เตียงนุ่มขนาดใหญ่สั่งทำพิเศษที่คุ้นตาตั้งอยู่บนพื้นที่ว่าง โครงเตียงแกะสลักลาย ฟูกหนาพิเศษ ผ้าห่มไหม หมอนยางพารา
เตียงทั้งหลังถูกถอดจากห้องนอนของลู่จือสิงขนย้ายมาที่นี่ ตอนนี้ตั้งอยู่อย่างเป็นระเบียบบนลานกรวดร้าง
หัวเตียงมีเต็นท์บังแดด ปลายเตียงมีโคมไฟเล็กแสงโทนอุ่นตั้งอยู่
ทหารหน่วยรบพิเศษติดอาวุธครบมือหลายสิบนายกระจายตัวเป็นรูปพัด สวมชุดรบสีดำ แต่ละคนแผ่กลิ่นอายสังหารที่ผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน
ลู่จือสิงนั่งลงบนฟูก
"สบายจริง"
ชายร่างกำยำสามคนก้าวออกมาพร้อมกัน ยืนตรงทำความเคารพ "คุณชายสวัสดี!"
เย่ชิงหลานเบี่ยงตัวแนะนำ "โบน เป็นเบอร์เซิร์กเกอร์ รับหน้าที่ล่อศัตรูด้านหน้า"
ชายกำยำคนซ้ายสุดมีแขนใหญ่กว่าต้นขาของลู่จือสิง แบกโล่ยักษ์
"สโตน เป็นนักสัญจร รับหน้าที่สอดแนมระยะไกลและล่อมอนสเตอร์"
ชายร่างสูงโปร่งตรงกลางยิ้มกว้าง แบกธนูยาว "อาหู่ นักเวทย์สายเลือด รับหน้าที่จัดการมอนสเตอร์จนบาดเจ็บสาหัสแล้วส่งมา"
ชายผิวคล้ำคนขวาสุดตบอก
อาหู่เสียงดัง "คุณชายวางใจ! ผมรับประกัน เลือดมอนสเตอร์ที่พวกเราส่งมาให้ ไม่เกิน 5% แน่! คุณชายแค่กระดิกนิ้วก็จัดการได้เลย!"
ลู่จือสิงพยักหน้า "ได้ ลำบากพวกพี่แล้ว"
เขาล้วงมือถือออกจากกระเป๋า หมุนจอแนวนอนอย่างชำนาญ "เพิ่งกินอิ่มยังไม่ง่วง เล่นสักสองสามตา"
ตามคำสั่งของทั้งสาม ทหารหน่วยรบพิเศษหลายสิบนายกลายเป็นเงาดำกระจายหายไปในความมืด
"โครม—!" เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังมาจากส่วนลึกของทุ่งร้าง ตามด้วยเสียงทุ้มต่ำของโบน
"คุณชาย รับมอนสเตอร์! ทิศทางสามนาฬิกา!"
เงาดำลอยมาจากความมืด มอนสเตอร์หมาป่าทุ่งร้างขาหลังหักเปื้อนเลือดทั้งตัว เลเวล 6 วิถีโค้งแม่นยำ จุดตกห่างจากด้านขวาของเตียงไม่ถึงสองเมตร
ลู่จือสิงจดจ่ออยู่กับหน้าจอมือถือ การต่อสู้เป็นกลุ่มกำลังเดือด
ซอมบี้ตัวน้อยพุ่งออกมาจากเงาข้างเตียง ต่อยหัวหมาป่าอย่างแรง
"ตูม!"