เจ้าของร้านดีดลูกคิดอย่างช้า ๆ ตอบว่า:
"คุณหนูฟังให้ดี! อาภรณ์ชั้นเดียว ผู้ใหญ่ตัวละ 7 ฉื่อ ผ้าเด็กตัวละ 5 ฉื่อ
อาภรณ์สองชั้นผู้ใหญ่ 1 จ่าง เด็ก 7 ฉื่อ
รวมแล้ว อาภรณ์ชั้นเดียวและสองชั้นอย่างละชุด ต้องใช้ผ้า 6 จ่าง 2 ฉื่อ!"
"ฝ้าย อาภรณ์สองชั้นต้องยัดฝ้ายถึงจะอุ่น
ผู้ใหญ่ชุดละ 2.5 จิน เด็ก 1.2 จิน สี่เด็กสองผู้ใหญ่ รวมฝ้ายสำหรับอาภรณ์สองชั้น 10.8 จิน!"
เขาหยุดครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อ:
"ราคาผ้ามีสามแบบ ผ้าฝ้ายหยาบ 1 ฉื่อ 1.8 อีส ผ้าฝ้ายขาว 1 ฉื่อ 2.8 อีส ผ้าย้อมสี 1 ฉื่อ 3.8 อีส
หากคิดตามผ้าฝ้ายที่ใช้กันทั่วไป ผ้าและฝ้ายสำหรับเสื้อผ้า 362 อีส ผ้าห่มหกผืนต้องทำให้หนา รวม 405 อีส"
พูดจบก็เข็นลูกคิด แล้วรายงานยอดรวม: "ผ้า ฝ้าย และค่าแรงของเสื้อผ้าและผ้าห่ม รวม 837 อีส! ขอปัดเศษเหลือ 830 อีสเท่านั้น ไม่ได้เอาเปรียบเลย!"
หลิวซู่เอ๋อยิ้มต่อรอง:
"เจ้าของร้าน ล้วนเป็นชาวบ้านใกล้เคียง ขอลดเหลือ 820 อีสได้หรือไม่?
ต่อไปตัดเสื้อผ้าจะมาที่ร้านท่านแน่นอน!"
"ได้ ขอเพียงพวกเจ้ามารับของ ท่านช่างในร้านผ้าของเราจะรีบทำเร็ว ๆ ผ้าห่มมีพร้อมแล้ว" เจ้าของร้านพูดจบ ก็สั่งคนไปวัดขนาดให้พวกเขา
หลินโส่วอี้พาพวกเขาไปยังที่ขายหม้อเหล็ก บนพื้นและชั้นไม้วางหม้อเหล็กเต็มหมด ใบใหญ่ตุ๋นแกะครึ่งตัวได้ ขอบหม้อหนาพอเคาะดังแน่นหนึบ
ใบกลางพอดีกับห้าถึงหกคนหุงข้าว ฝาหม้อปิดสนิทแนบเนียน