เกิดใหม่ทั้งที จะให้ชาติลัดคิวหน่อยเป็นไร

ตอนที่ 6 ความตกตะลึงของเฒ่าสวี

7 นาที· 1.5K คำ

บทแปลข้อความแค่ไม่กี่หน้ากระดาษ สำหรับโจวหยางผู้เป็นนักวิชาการระดับชาติที่ตีพิมพ์บทความภาษาอังกฤษเป็นประจำนั้น แทบไม่มีอะไรยากเย็น

หากไม่ต้องเขียนคำแปลจีนออกมา ขอแค่เพียงเล่าปากเปล่า อย่างมากก็สองนาทีก็เสร็จแล้ว

แต่ถึงกระนั้น เมื่อโจวหยางใช้เวลาห้านาที ยื่นกระดาษจดหมายที่เขียนคำแปลเต็มหน้าให้แก่เฒ่าสวี ฝ่ายนั้นก็ยังตื่นตะลึงอยู่ดี

เนื้อความภาษาอังกฤษตอนนี้มีผู้แปลไว้ก่อนแล้ว เฒ่าสวีจึงนำ “เฉลย” มาตรฐานมาเทียบกับคำแปลของโจวหยางทีละบรรทัด

นอกจากจะมีบางคำที่ใช้ต่างกันบ้างเล็กน้อย โดยรวมแล้วยอดเยี่ยมมาก

เฒ่าสวีรู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าเป็นอัจฉริยะด้านการแปลตัวจริง จึงกล่าวทันทีว่า “ฝีมือของนายไม่เลว มีคุณสมบัติรับงาน แต่ตามระเบียบแล้ว เราจำเป็นต้องตรวจสอบประวัติส่วนตัวของนาย!”

โจวหยางเตรียมตัวมาก่อนหน้านี้แล้วชัดเจน จึงยื่นบัตรประจำตัวประชาชน รวมถึงหนังสือแนะนำตัวที่ทางกองพลใหญ่ทำให้ และเอกสารพิสูจน์ตนอื่น ๆ ออกมาทันที

เฒ่าสวีตรวจดูเอกสารที่โจวหยางยื่นมาอย่างละเอียด เมื่อเห็นว่าโจวหยางเป็นปัญญาชนหนุ่มสาวจากเมืองหลวงมาจากเมืองหลวงก็อดถามไม่ได้ว่า “นายเป็นคนเมืองหลวง มาลงชนบทที่บ้านเรา?”

“ครับ ลงชนบทที่ชุมชนถวนเจี๋ย อำเภออวิ๋นซาน!”

“กี่ปีแล้ว?”

“5 ปีแล้ว!”

“ตั้ง 5 ปีแล้ว ทำไมก่อนหน้านี้ไม่คิดจะมารับงานบ้างล่ะ?”

โจวหยางหัวเราะแล้วว่า “อย่างแรกคือไม่รู้ว่ามีงานแบบนี้ด้วย อย่างที่สองคือก่อนหน้านี้ภรรยาผมเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัวมาตลอด ไม่มีแรงจูงใจให้หาเงิน!”

“ฮ่า ๆ งั้นนายก็ได้แต่งงานกับภรรยาที่ดีมากเลยนะ!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป