เวลาสามทุ่ม หลังจากปรึกษาหารือนานกว่าสองชั่วโมงและคัดเลือกกันในที่สุด หัวหน้าหน่วยผลิตที่สี่ก็ได้ตัวออกมาเป็นที่เรียบร้อย
ไม่ใช่โจวหยางที่สมาชิกสหกรณ์เลือกกันตอนแรก และไม่ใช่หลี่เจี้ยนกั๋วกับเหลียงเฟิงที่โจวหยางเสนอทีหลัง แต่เป็นหวังผิง อดีตพนักงานบัญชีของคณะกรรมการหมู่บ้านต่างหาก
หวังผิงเป็นทหารผ่านศึก แต่เพราะตอนอยู่ในกองทัพเอวได้รับบาดเจ็บสาหัส จึงทำงานหนักไม่ได้
พอกลับมาบ้าน หมู่บ้านพิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว สุดท้ายก็ให้เขารับตำแหน่งพนักงานบัญชีของกองพลปาเป่าเหลียง
ครั้งนี้ที่เลือกเขาเป็นหัวหน้าหน่วยผลิต ก็ผ่านการพิจารณาหลายด้านเหมือนกัน
อย่างที่โจวหยางพูดไว้ก่อนหน้านี้ การเลือกหัวหน้าหน่วยนี้ ความสามารถเป็นเรื่องรอง สิ่งสำคัญที่สุดคือคุณธรรมต้องผ่าน
ถึงจะลบล้างความกังขาในใจสมาชิกสหกรณ์ได้ รวบรวมจิตใจกันใหม่ และนำสมาชิกตั้งหน้าตั้งตาทำการผลิต
ส่วนนิสัยใจคอของหวังผิง ทุกคนต่างรู้ดี อีกทั้งเป็นทหารผ่านศึก ผ่านการฝึกฝนในกองทัพมา ทุกคนก็วางใจได้
ถึงแม้ร่างกายเขาจะไม่ค่อยแข็งแรง แต่หัวหน้าหน่วยผลิตไม่ต้องลงแปลงทำงาน ท้ายที่สุดทุกคนก็เห็นพ้องให้เขาดำรงตำแหน่งนี้
แต่เพราะคิดว่าร่างกายเขาไม่ค่อยดีจริงๆ ลู่เจิ้นสวินเจ้าหน้าที่ประจำหมู่บ้านจึงเสนอให้โจวหยางกับหลี่เจี้ยนกั๋วเป็นรองหัวหน้าหน่วยผลิต ถือเป็นผู้ช่วยให้หวังผิง
ข้อเสนอนี้ก็ได้รับความเห็นชอบจากสมาชิกสหกรณ์เป็นเอกฉันท์ เช่นนี้เอง คณะผู้นำของหน่วยผลิตที่สี่ก็ลงตัวในที่สุด