เกิดใหม่ทั้งที จะให้ชาติลัดคิวหน่อยเป็นไร

ตอนที่ 117 ภัยแล้งรุนแรง (ขอคะแนนห้าดาวด้วยนะ!)

5 นาที· 1.2K คำ

เช้าวันรุ่งขึ้น โจวหยางถูกปลุกด้วยเสียงนกหวีดของหน่วยผลิต

พอตื่นขึ้นมา เขาก็พบว่าหลี่โหย่วเวยเตรียมอาหารเช้าไว้เรียบร้อยแล้ว

เห็นโจวหยางตื่น หลี่โหย่วเวยก็เดินเข้าบ้านไปแต่งตัวให้เป่าเอ๋อร์ พร้อมพูดว่า "ในหม้อมีโจ๊ก ในไหมีน้ำตาล ตักเองเลยนะ!"

"ได้เลย!"

เปิดฝาหม้อออก โจวหยางเห็นโจ๊กข้าวฟ่างสีเหลืองทองในหม้อ บนชั้นนึ่งก็มีแป้งนึ่งผสมข้าวโพดอยู่สองสามชิ้น

โจวหยางตักโจ๊กสามชาม ใส่เหล้าน้ำตาลทรายแดงลงไปในแต่ละชาม แล้วก็ยืนกินข้างเตากระดก

ไม่นาน หลี่โหย่วเวยก็แต่งตัวให้เป่าเอ๋อร์เสร็จ กระโปรงลายดอกไม้คู่กับรองเท้าแตะพลาสติก น่ารักมาก

ถึงจะยุ่ง แต่หลี่โหย่วเวยก็ยังหาเวลาล้างหน้าให้เด็กน้อย แล้วถักเปียให้อีก

จากนั้นแม่ลูกก็มานั่งกินข้าวด้วยกัน

กินข้าวเช้าเสร็จ โยนชามลงในอ่าง ตักน้ำสองทัพพีใส่ลงไป โดยไม่ล้าง ทั้งสามคนก็รีบออกจากบ้านไป

หลี่โหย่วเวยต้องไปส่งเป่าเอ๋อร์ที่บ้านใหญ่ ส่วนโจวหยางเดินไปที่ทำการคณะกรรมการหมู่บ้านคนเดียว

วันนี้เป็นวันแรกที่คณะกรรมการชุดใหม่ของหน่วยผลิตที่สี่เข้ารับตำแหน่ง ไม่เพียงแต่หวังผิง หลี่เจี้ยนกั๋ว และคนอื่น ๆ ในหน่วยมาครบ แม้แต่เลขาธิการ นักบัญชี และเหรัญญิกของที่ทำการก็มาหมด

เริ่มจากหวังผิงพูดไม่กี่ประโยค จากนั้นก็แบ่งงานผลิตเหมือนเช่นเคย ดูแลได้เป็นระเบียบเรียบร้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป