เมื่อมาถึงลานฉายหนัง ที่นี่ก็เต็มไปด้วยผู้คนมากมายแล้ว!
โจวหยางกวาดตามองไปโดยรอบก็เห็นคนรู้จักหลายคน
กลุ่มคนหนุ่มสาวที่ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวอยู่ทางขวาล้วนเป็นปัญญาชนหนุ่มสาวจากเมืองที่มาประจำการในหมู่บ้าน เซินเฉินลู่ เหลียงเยว่ ชุยเฉียนจิ้น และคนอื่นๆ อยู่ที่นั่นทั้งหมด
ทางซ้ายเป็นกลุ่มแม่บ้านที่กระตือรือร้นของหน่วยที่ห้า เสียงดังยิ่งกว่าปัญญาชนหนุ่มสาวเสียอีก
ส่วนทางด้านหลังซึ่งเป็นมุมที่ไม่ค่อยมีใครสังเกตเห็น โจวหยางเห็นคนพิเศษหลายคนที่อาศัยอยู่ในคอกสัตว์ รวมถึงเหยียนเหวินฮุยเจ้าเด็กน้อยคนนั้นด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น โจวหยางยังเห็นใบหน้าคนแปลกหน้าอีกหลายคน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คนในหมู่บ้านนี้
ต้องยอมรับว่าหนังกลางแปลงในยุคนี้มีเสน่ห์มากจริงๆ!
เมื่อเห็นโจวหยางและพวกเดินทางมาถึง หลี่เจี้ยนกั๋วก็ตะโกนเรียกขึ้นมาทันทีว่า "เสี่ยวเวย ทางนี้!"
หลี่โหย่วเวยรู้ว่าพี่ชายของตนต้องเก็บที่นั่งไว้ให้แน่นอน จึงรีบดึงโจวหยางเดินไปข้างหน้า
เมื่อครอบครัวสามคนมาถึงด้านหน้า ก็พบว่าหลี่เจี้ยนกั๋วเก็บเก้าอี้ไว้สองที่ว่างไว้ให้จริงๆ
หลังจากวางเก้าอี้เสร็จ โจวหยางก็คิดถึงเหยียนเหวินฮุยเจ้าเด็กน้อยคนนั้น จึงพูดกับลูกสาวตัวน้อยในอ้อมกอดว่า "เป่าเอ๋อร์ พ่อให้เราเอาข้าวโพดคั่วไปให้พี่ชายคนนั้นตรงนั้นกินหน่อยดีไหม?"
"ดีค่ะ แม่บอกว่าของอร่อยต้องแบ่งปันกับเพื่อนๆ!" เป่าเอ๋อร์พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนน่าฟัง