ใต้ดินส่วนที่ลึกที่สุดของหน่วยตรวจจับสิ่งผิดปกติ
ซูเหรินจ้องมองสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาตรงหน้า ซึ่งถูกผนึกไว้ด้วยก้อนพลังงานสีน้ำเงินขนาดใหญ่ สีหน้าเคร่งขรึม
มันลอยอยู่ในโพรงลึกใต้ดิน ร่างสีดำมหึมาคล้ายกำลังลอยอยู่ในน้ำ ค่อย ๆ บิดตัวอย่างเชื่องช้า
ทั่วทั้งโพรงลึกใต้ดิน ในรัศมีหลายพันเมตร ล้วนเป็นร่างกายของมันทั้งสิ้น
หากใช้ “ชีววิทยา” ที่มนุษย์ร่ำเรียนมาอธิบาย มันดูคล้ายปลาหมึกยักษ์ที่มีอยู่แต่ในตำนาน ทว่ากลับไม่มีร่องรอยของมันอยู่ในบรรดาสิ่งมีชีวิตที่มนุษย์รู้จักเลย
การดำรงอยู่ของมันก้าวข้ามขอบเขตของ “ฟิสิกส์” “ชีววิทยา” และ “วิทยาศาสตร์” ที่มนุษย์เรียนรู้มา ทำให้ผู้คนตระหนักว่า “เทววิทยา” อาจมีอยู่จริง
มันไม่ต้องการน้ำหรืออาหาร แต่กลับสงบนิ่งอยู่ในโพรงลึกใต้ดินที่ดูราวกับเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ลอยค้างอยู่กลางอากาศ ประหนึ่งกำลังรอคอยการมาถึงอันยิ่งใหญ่
ซูเหรินและคณะเจ้าหน้าที่วิจัยทั้งหมดอยู่ในห้องทดลองใต้ร่างของสัตว์ประหลาดตนนี้ ห้องทดลองแห่งนี้สร้างขึ้นจากวัสดุพิเศษ
เมื่อมองขึ้นไปผ่านเพดานโค้งทรงกลมโปร่งใส ร่างสีดำของมันดูคล้ายไร้จุดสิ้นสุด มืดทึบและหนักอึ้งราวกับเมฆครึ้ม
“หัวหน้าซู ตั้งแต่เมื่อหลายเดือนก่อน หมายเลข 001 ก็มีสัญญาณว่าจะฟื้นขึ้นมาแล้วค่ะ”
ดร.หลิน นักวิจัยในเสื้อกาวน์สีขาว กล่าวด้วยแววตากังวล “เมื่อคืนนี้ มันยังปล่อยคลื่นพลังงานผิดปกติออกมาด้วยครับ”
“หลังจากเกิดคลื่นพลังงานนั้น ค่าการปนเปื้อนที่ตรวจวัดได้จากห้องทดลองก็เพิ่มขึ้นห้าเปอร์เซ็นต์”
“สิ่งผิดปกติที่ถูกกักกันไว้ ต่างมีระดับความผิดรูปและความคลุ้มคลั่งเพิ่มขึ้นตามอิทธิพลของพลังงานนี้ด้วย”
“หัวหน้าซู ถ้ามันฟื้นขึ้นมาจริง ๆ ผลที่ตามมาคงเลวร้ายเกินคาดครับ”