หลินเสวียนเต้าอ่านตำรายาอย่างละเอียดถี่ถ้วน จดจำสัดส่วนวัตถุดิบ การเปลี่ยนแปลงของไฟ และจังหวะการรวมเม็ดยาให้แม่นยำ
ครู่ต่อมา เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตากลมใสกระจ่างแจ้ง จิตใจก็โปร่งใสอย่างสมบูรณ์
"แค่การผสานฤทธิ์ยาที่ยุ่งยากขึ้น ระดับไฟที่สลับซับซ้อนมากขึ้นเท่านั้นเอง"
เขาพึมพำกับตัวเอง แววตาไม่เห็นความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย
ด้วยประสบการณ์การปรุงยาเรียกวิญญาณและยาขมรวมเลือดอย่างสมบูรณ์แบบก่อนหน้านี้ ประกอบกับวิชาควบคุมไฟระดับสูงสุดจากคัมภีร์เพลิงผลาญฟ้า ยาขั้นกลางชั้นหนึ่ง สำหรับเขาแล้วไม่ถือว่ายากนัก
หลินเสวียนเต้ายกมือหยิบวัตถุดิบหลักของยาขมรวมวิญญาณจากย่ามเก็บของ จัดวางอย่างเป็นระเบียบบนโต๊ะหินเขียว อย่างเป็นหมวดหมู่ชัดเจน
หายใจเข้าลึกๆ เขาขจัดความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมด จิตใจกลับสู่ศูนย์อย่างสมบูรณ์ เข้าสู่สภาวะการปรุงยาที่จดจ่อที่สุด
เปลวเพลิงวิญญาณสีส้มแดงที่ปลายนิ้วพลุ่งขึ้นอีกครั้ง อ่อนโยนนุ่มนวล ร่วงลงสู่ก้นเตาหลอมระดับสามขั้นสูงสุดอย่างมั่นคง
อุ่นเตาเป็นเวลาครึ่งธูป อุณหภูมิทั่วทั้งเตาอุ่นสม่ำเสมอ ลวดลายโบราณบนตัวเตาเปล่งประกายแสงวิญญาณไหลเวียน อุณหภูมิคงที่สม่ำเสมอ สภาพสมบูรณ์ที่สุด
การปรุงยาในครั้งนี้ เขาได้ละทิ้งความลังเลและความเขินอายของการเริ่มเข้าสู่เส้นทางการปรุงยาไปแล้ว ทุกการยกมือ ควบคุมไฟ หย่อยา ล้วนมั่นคงและชำนาญ จับจังหวะได้อย่างแม่นยำถึงที่สุด
ยาหลักสามอย่างคือหญ้ารวมหยวน ดอกลายเขียว และผลแดงหยวน ถูกใส่เข้าเตาทีละอย่างตามลำดับในตำรายา
สกัดทีละต้น กำจัดสิ่งเจือปนทีละอย่าง
เปลวเพลิงวิญญาณเผาลอกอย่างละเอียด สิ่งเจือปนสีเทาดำที่ปะปนในสมุนไพรถูกเผาสลายจนหมด กลายเป็นควันบางเบาจางหาย สุดท้ายในเตาเหลือน้ำยาบริสุทธิ์สามก้อนสีต่างกันไร้ที่ติ ลอยแยกอยู่ในสามชั้นของเขตเพลิงในเตา ขอบเขตชัดเจน ไม่ปะปนกัน ไม่ขัดแย้งกัน