หลินเสวียนเต้าหลบซ่อนอยู่ในเงามืดทึบของป่าลึก สายตาคมกริบจดจ้อง สำรวจความผันผวนของพลังปีศาจของอสูรที่อยู่เบื้องหน้า
หมาป่าเหน็บจันทร์ตัวนี้มีพลังอำมหิตและแข็งแกร่ง พลังปีศาจหนักหน่วงและดุดัน ไม่ใช่ระดับยอดของขั้นหนึ่งธรรมดาจะเทียบได้ นับเป็นสุดยอดในระดับเดียวกัน ครบทั้งรุกและรับ ดุร้ายไร้ขอบเขต
"ถังอู่ซานมีรากฐานลอยๆ แม้บำเพ็ญถึงขั้นฝึกปราณชั้นเก้าก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีอันดุเดือดของอสูรร้ายนี้ได้"
หลินเสวียนเต้าตัดสินผลแพ้ชนะในใจแล้ว หมกตัวอยู่ในที่มืดอย่างเงียบเชียบ มองดูการต่อสู้อันห่างชั้นนี้อย่างเย็นชา
บนลานหินสีเขียวกลางป่า การต่อสู้ได้เข้าสู่ช่วงที่ดุเดือดที่สุดแล้ว!
หอน——!!!
เสียงหอนหมาป่าอันกึกก้องก้องไปทั่วทั้งเขา ลมกลิ่นคาวโหมกระหน่ำไปทั่วสารทิศ พัดใบไม้ที่ร่วงหล่นปลิวว่อน
ร่างมหึมาของหมาป่าเหน็บจันทร์พุ่งตั้งขึ้นอย่างกะทันหัน ร่างใหญ่ห้าจั้งบดบังพื้นที่ลานกว้าง กรงเล็บทั้งสองข้างที่หุ้มด้วยเกราะหนา อาการปาดอากาศแหลมคมราวกับฉีกขาด มาพร้อมพลังมหาศาล ทับลงบนถังอู่ซานที่อยู่เบื้องหน้าอย่างรุนแรง!
ท่วงท่าอำมหิต ตั้งใจบดขยี้ศัตรูให้แหลกเป็นผุยผงในคราเดียว!
"มาดีนัก!"
ภายใต้สถานการณ์คับขัน ถังอู่ซานมิได้หวาดหวั่น กลับมีประกายมุ่งมั่นอย่างคลั่งไคล้ผุดขึ้นในแววตา
เสียงคำรามอันเกรี้ยวกราดปะทุออกมา กล้ามเนื้อแขนทั้งสองขึงตึงเกร็ง เส้นเอ็นและกระดูกดังสนั่นดั่งเหล็ก ประจุพลังวิญญาณทั้งกายส่งเข้าสู่ฝ่ามือทั้งสองอย่างไม่เหลือเก็บ!
"ฝ่ามือหยกดำ!"
ปัง——!!!
เสียงระเบิดกึกก้องสนั่นหวั่นไหว!
คลื่นพลังวิญญาณที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าแผ่กระจายอย่างบ้าคลั่งจากจุดที่ฝ่ามือปะทะกรงเล็บ เศษหินและใบไม้แห้งบนพื้นถูกแรงลมโบยบินปลิวว่อน หญ้าไม้รอบข้างโค้งงอสั่นเทิ้ม