เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่สว่างดี สือเจียอีกับปู่สือก็ไปที่นาแล้ว เธอรอพ่อสือกับแม่สือมาก่อนค่อยขึ้นเขา
คบไฟทยอยส่องสว่างขึ้นเรื่อย ๆ หลายคนพากันไปช่วยงานในนา ช่วงฤดูเก็บเกี่ยวนั้นเหนื่อยล้ามาก แต่พอข้าวขึ้นยุ้ง ทุกคนก็ดีใจ
สือเจียอีรับหน้าที่เกี่ยว ส่วนปู่สือมัดและขนย้าย
ทั้งสองช่วยกันทำงาน จนเสร็จไปได้หนึ่งในสาม พ่อสือกับแม่สือก็กลับมา
ช่วงฤดูเก็บเกี่ยวเป็นเรื่องใหญ่ คนที่ออกไปทำงานในเมืองจะกลับมาช่วย โรงงานหรือหน่วยงานก็ไม่กักตัวคนไว้ ถ้าไม่มีงานด่วนอะไร
"ยัยหนูนี่ เอาการเอางานจริง ๆ นะ!" แม่สือมาถึงนา มองแผ่นหลังที่ขะมักเขม้นของลูกสาวแล้วรู้สึกปวดใจ
พ่อสือเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว "ลูกสาว พ่อ ปู่ เรามาแล้ว พวกเจ้าสองคนกลับไปพักเถอะ"
สือเจียอีส่งเคียวให้เขา เงยหน้าดูท้องฟ้า เห็นว่าตอนนี้ขึ้นเขากำลังเหมาะ เลยลากรวงข้าวที่เกี่ยวแล้วไปที่ลานนวด
"แม่จ๋า ฉันพาหลิวอวี่เฟยขึ้นเขาก่อนนะ เดี๋ยวกลับมากินข้าวเที่ยง"
แม่สือเหลียวมองเธอ "ได้สิ"
กลับมาที่บ้าน หลิวอวี่เฟยกำลังช่วยป้อนอาหารไก่ เธอค้นหาในเล้าไก่ ไม่นานก็เจอไข่ไก่ฟองหนึ่ง
"เจียอี ดูสิ แม่ไก่ออกไข่แล้ว!"
สือเจียอียิ้มอย่างเข้าใจ "ดีเลย เที่ยงนี้ทำให้เธอกิน"
"ใส่ตัวนี้ แล้วก็มัดแขนเสื้อกับขากางเกงให้แน่น" เธอหยิบผ้ามัดข้อมือข้อเท้าหลายผืนกับเสื้อคลุมกันเปื้อนตัวหนึ่งออกมา
"ทำอะไรน่ะ?" หลิวอวี่เฟยรับไปด้วยสีหน้างุนงง
"พาเธอไปเดินเล่นบนเขาหน่อย"