"เจียอี เจียอี เธอต้องมาเล่นที่บ้านฉันนะ อย่าลืมเด็ดขาด" จ้าวซานเม่ยจับมือเธอไว้อย่างอาวรณ์
"เธอวางใจเถอะ หมู่บ้านจ้าวหยางใช่ไหม มีโอกาสฉันจะไปแน่" สือเจียอีเองก็ค่อนข้างชอบสองคนนี้
จ้าวซวงและจ้าวซานเม่ยสองคนนี้เรียกได้ว่าเป็นเด็กบ้านนอกที่ไขว่คว้าด้วยการศึกษา แต่เพราะหมู่บ้านอยู่ใกล้เขตในเมือง การไปโรงเรียนของพวกเธอเลยสะดวกกว่าหมู่บ้านต้าสือมาก
ได้ยินว่าในหมู่บ้านมีคนไปโรงเรียนไม่น้อย แต่มีแค่สองพี่น้องพวกเธอที่สอบเข้ามัธยมปลายได้สำเร็จ ส่วนใหญ่เรียนจบประถมก็เลิกเรียนไป
นี่ก็เป็นความเข้าใจผิดของคนส่วนใหญ่ที่คิดว่าไปโรงเรียนแค่ให้อ่านออกเขียนได้ก็พอ
โจวเฉิงเซียงก็บอกลาสือเจียอี นัดหมายจะเจอกันวันสอบเอ็นทรานซ์
สือเจียอีโบกมือให้เธอ คนนี้พูดตามตรงแล้วเหมาะจะเป็นข้าราชการมาก
ด้านข้าง ซูเวยดึงอวี้อ้ายหัวเดินมา ใบหน้าอวี้อ้ายหัวดูเกร็ง ๆ
"พวกเธอเก็บของเสร็จแล้ว?" สือเจียอีถามเหมือนปกติ
ซูเวยพยักหน้า ยิ้มให้ "จ๊ะ พวกเราอยู่เขตซินหยวน สหายเจียอี มีโอกาสไปหาเราเล่นนะ"
"ไม่มีปัญหา" สือเจียอีรับคำ
การสร้างความสัมพันธ์ดี ๆ กับคนเหล่านี้ไม่มีผลเสียอะไร ตราบใดที่ไม่ใช่เรื่องผลประโยชน์
"ไปเถอะ" อวี้อ้ายหัวเร่ง
"บ๊ายบายเจียอี" ซูเวยโบกมือ
ห่างออกไปแล้ว สือเจียอียังได้ยินเสียงบ่นของอวี้อ้ายหัว
"เธอไปยุ่งกับเธอมากทำไมกัน? ต่อไปก็คงไม่ติดต่อกันแล้ว"