วันงานเลี้ยงใหญ่ของจวนเฉิงหยางโหว ซ่งหว่านลุกขึ้นแต่งกายตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง
ในฐานะภรรยาของเฉิงหยางโหว วันนี้นางไม่เพียงต้องต้อนรับแขกเท่านั้น แต่ยังต้องสานสัมพันธ์กับฮูหยินและสตรีในครอบครัวจากทุกตระกูลในเมืองหลวงอีกด้วย บุรุษออกรบอยู่ภายนอก สตรีในเรือนหลังก็ต้องวนเวียนเจรจาอยู่ในหมู่สตรีด้วยกัน หลายเรื่องที่พูดตรง ๆ ไม่ได้ หรือเอามาวางบนโต๊ะแจ้งไม่ได้ ก็ต้องดูว่าเหล่าฮูหยินจะมีชั้นเชิงอย่างไร
แม้ซ่งหว่านจะไม่เต็มใจทำสิ่งเหล่านี้เพื่อจวนโหว แต่นางก็จำต้องทำ
ลวี่จู๋และเซียงเฉ่าคนหนึ่งช่วยรวบผมเกล้าเป็นมวย อีกคนหนึ่งช่วยแต่งแต้มเครื่องสำอางให้ ยุ่งอยู่เกือบหนึ่งชั่วยามจึงจัดการทุกอย่างเรียบร้อย
เมื่อแต่งกายเสร็จ ซ่งหว่านพยุงแขนเหิงจื่อออกจากสวนหลานถิง
นอกสวนหลานถิง เจียงสิงเจี่ยนและหลินเจียเยวี่ยรออยู่ก่อนแล้ว
ซ่งหว่านเห็นเพียงหลินเจียเยวี่ยสวมกระโปรงยาวแพรโปร่งปักดอกโบตั๋นสีทองบนพื้นม่วงอ่อน เอวห้อยเชือกผูกรัดวังสีแดงดอกทับทิมประดับลูกปัด บนศีรษะเกล้าผมเป็นมวยเหินเซียน ปักปิ่นปักษีที่ประดับขนนกจุดเป็นสีคราม
แม้แต่ป้ายหยกขาวที่ห้อยชายกระโปรง ล้วนเป็นของชั้นสูงจากในวัง
สายตาซ่งหว่านกวาดผ่านเชือกผูกรัดวังสีแดงและปิ่นปักษีนั้น แววตาเรียบเฉย
ไม่รู้ว่าหลินเจียเยวี่ยไม่รู้กฎเกณฑ์ ไม่เข้าใจว่าของเหล่านี้ไกลเกินกว่าฐานะอนุภรรยาของนางจะใช้ได้ หรือรู้ทั้งรู้ว่าล้ำเส้นแต่ก็ยังจะกดหัวนางให้จงได้
ซ่งหว่านถอนสายตากลับ ทำเป็นไม่เห็นก็เท่านั้น ไหน ๆ ก็ยังเกรงว่านางจะเหิมเกริมไม่พอเสียอีก
ทุกคนไปยังเรือนฝูเฮ่อถังด้วยกันเพื่อคารวะท่านย่าหญิงเจียง งานเลี้ยงใหญ่ในวันนี้ ย่อมต้องเชิญท่านย่าออกงาน
ทุกคนคารวะแล้ว รับประทานอาหารเช้าเสร็จ ซ่งหว่านตามเหล่าสตรีไปยังสวนไห่ถัง